Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Magnuszew | |||
|
|||
 Rynek w Magnuszewie |
|||
| Państwo |  Polska |
||
| Województwo | mazowieckie | ||
| Powiat | kozienicki | ||
| Gmina | Magnuszew | ||
| Liczba ludności (2006) | 800 | ||
| Strefa numeracyjna | (+48) 48 | ||
| Kod pocztowy | 26-910 | ||
| Tablice rejestracyjne | WKZ | ||
|
Położenie na mapie Polski
  Magnuszew
|
|||
| Na mapach: | |||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||
Magnuszew (dawn. Magnuszów) – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie kozienickim, w gminie Magnuszew. W latach 1377 - 1869 Magnuszew posiadał prawa miejskie.
Do 1954 roku siedziba gminy Trzebień. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.
Miejscowość jest siedzibą gminy Magnuszew.
Spis treści |
Miejscowość leży przy drodze krajowej nr 79.
Przez miejscowość przebiega także droga wojewódzka nr 736
Miejscowość została założona w XII w. przez komesa mazowieckiego. Od XIV w. Magnuszew był w rękach rodu Magnuszewskich herbu Ogończyk.
W roku 1377 ówczesny dziedzic dóbr magnuszewskich, Świętosław uzyskał od księcia mazowieckiego Ziemowita II, prawa miejskie magdeburskie. Na nadanie osadzie rangi miasta miał wpływ rozwój osadnictwa, handlu i rzemiosła, a także położenie na szlaku handlowym wzdłuż lewego brzegu Wisły.
W 1576 roku wskutek zniszczeń wojennych oraz licznych pożarów drewnianej zabudowy Magnuszew został zdegradowany do rzędu wsi. W późniejszym czasie właścicielami Magnuszewa zostali Potoccy, a po nich potężny ród Zamojskich.
W 1776 roku Andrzej hr. Zamojski na mocy przywileju nadanego przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego przywrócił Magnuszewowi rangę miasta. Przez następne lata miasto dotykały liczne pożary, powodzie a liczbę mieszkańców dziesiątkowały epidemie cholery i czarnej ospy. Liczba mieszkańców drastycznie zmalała, a Magnuszew zubożał i zatracił charakter miasta.
1 czerwca 1869 na mocy ukazu cara Aleksandra II Magnuszew utracił prawa miejskie.
W czasie II wojny światowej prowadzone były w okolicach Magnuszewa działania wojenne, w wyniku których miejscowość została prawie doszczętnie zniszczona (przyczółek warecko-magnuszewski).
W latach 1974–2005 na podstawie ustawy o uzdrowiskach, Magnuszew było uznany za miejscowość posiadającą warunki do prowadzenia lecznictwa uzdrowiskowego, dzięki czemu mogły być prowadzone tu zakłady lecznictwa[1].
W czerwcu 1958 roku przeprowadzono w Magnuszewie prace badawczych w ramach których dokonano wiercenia otworu tzw. „Magnuszew 1”. Odwiert osiągnął głębokość 3003,5 metra, stwierdzono istnienie wód mineralnych o zróżnicowanym składzie chemicznym, zmiennym ciśnieniu i wydajności. Największą wartość posiadają silnie zmineralizowane solanki chlorkowo-wapniowe. Ciśnienie złoża określono na 25 atmosfer, średnie zasolenie 11%, a zawartość jodu wynosi 6,3 mg J/litr wody. Woda zalegająca na takiej głębokości odznacza się znacznie podwyższoną temperaturą, około 35 stopni Celsjusza na wypływie.[potrzebne źródło]
Lecznicze właściwości wód ze złóż magnuszewskich wstępnie określa się jako możliwe do zastosowania:
Plany oparte na występujących w Magnuszewie wodach leczniczych zakładają wprowadzenie lecznictwa uzdrowiskowego na 2000 miejsc, a także budowę zakładu przyrodoleczniczego.[potrzebne źródło]
We wsi od 1987 roku istnieje grający w lidze ROZPN (klasa A) klub sportowy LZS Magnuszew.
W ostatni weekend czerwca w Magnuszewie jest organizowany Rodzinny Piknik Letni, który inauguruje rozpoczęcie wakacji szkolnych.
|
||||||||||||||
|
||||||||||||||
