| Magurski Park Narodowy | |
Logo parku |
|
| Położenie | woj. podkarpackie i woj. małopolskie |
| Data utworzenia | 1995 |
| Powierzchnia - leśna - uprawna - wodna |
194,39 km² 185,31 km² 7,54 km² 0,38 km² |
| Pow. ochrony - ścisłej - częściowej - krajobrazu |
24,08 km² 160,36 km² 9,95 km² |
| Długość szlaków turystycznych | 75 km |
| Odwiedzających rocznie | 40 tys. |
| Siedziba | Krempna |
| Na mapach: | |
| Strona internetowa parku | |
Magurski Park Narodowy – jeden z 23 parków narodowych na terenie Polski, utworzony w 1995 roku.
Park leży na granicy województw małopolskiego i podkarpackiego w samym sercu Beskidu Niskiego. Swoim zasięgiem obejmuje górne dorzecze Wisłoki oraz pasmo Magury Wątkowskiej. Jest jednym z dwóch parków narodowych na Podkarpaciu.
Spis treści |
Magurski Park Narodowy utworzony został rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24 listopada 1994 (Dz.U.Nr 126 poz. 618) miał obszar 199,62 km². Funkcjonowanie rozpoczął 1 stycznia 1995 r. W wyniku problemów z właścicielami gruntów został zmniejszony do obecnych 194,39 km² wraz z otuliną o powierzchni 22697 ha. 89,7% parku leży na terenie woj. podkarpackiego a 10,3% na terenie woj. małopolskiego.
1 września 2011 roku dyrektorem parku został Andrzej Czaderna[1]
MPN chroni przede wszystkim unikalny w skali Karpat obszar przejściowy między Karpatami Zachodnimi i Karpatami Wschodnimi. Ponad 90% powierzchni parku zajmują lasy. Na jego terenie wyróżnić można dwa piętra roślinne: pogórza i regla dolnego. Piętro pogórza, zajmujące około 43% powierzchni parku i sięgające 530 m n.p.m., to głównie drzewostany sztuczne z przewagą sosny. Znajdują się tu też liczne łąki i pastwiska, a także torfowiska. Piętro regla dolnego, zajmujące około 57% powierzchni parku i sięgające od 530 m n.p.m. wzwyż (najwyższy szczyt w parku to Wątkowa 846 m n.p.m.), to głównie naturalne lasy bukowe (udział lasów sztucznych jest tu zdecydowanie mniejszy) z domieszką jedlin i rzadko występujących w Karpatach jaworzyn. Istnieją tu trzy obszary ochrony ścisłej: Magura Wątkowska (1189 ha), Kamień (378 ha) i Zimna Woda (841 ha), jest rezerwat skalny Kornuty, i pomnik przyrody Diabli Kamień.
W parku występuje prawie 800 gatunków roślin i prawie 200 gatunków zwierząt (nie licząc owadów). Wśród roślin 59 gatunków objętych jest ochroną ścisłą, 11 częściową, a 12 wpisanych jest do Polskiej Czerwonej Księgi Roślin. Kilka roślin występujących w MPN:
Grzyby (463 gatunków), 17 z nich podlega ochronie ścisłej m.in.:
Ssaki (57 gatunków) reprezentowane są w parku m.in. przez:
Spośród ptaków (117 gatunków) zauważyć trzeba występowanie:
Gady, płazy (15 gatunków) i owady reprezentują:
Ryby (12 gatunków) reprezentują:
Na obszarze MPN występują dwa piętra klimatyczne:
Średnia roczna temperatura na tym obszarze wynosi ok. 6 °C.
Średnie roczne opady wahają się w granicach 800 - 900 mm (największe opady w lipcu)
Na terenie tym wieją również silne wiatry, które nasilają się przede wszystkim w okresie jesienno-zimowym. Nazywane one są wiatrami dukielskimi bądź rymanowskimi.
Obiekty zabytkowe i warte zwiedzenia w obrębie MPN i w najbliższej okolicy:
Szlaki turystyczne biegnące przez Magurski Park Narodowy:
Magurski Park Narodowy
38-232 Krempna 59
Przewodnik po Beskidzie Niskim – ExpressMap, Warszawa 2007
|
|||||||