| Maikaze (舞風) | |
| Historia | |
| Stocznia | Fujinagata, Osaka |
| Położenie stępki | 22 kwietnia 1940 |
| Wodowanie | 15 marca 1941 |
| Wejście do służby | 15 lipca 1941 |
| Los okrętu | zatopiony 17 lutego 1944 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność | standardowa – 2033 ton, pełna – ok. 2600 ton |
| Długość | 118,5 m |
| Szerokość | 10,8 m |
| Zanurzenie | 3,8 m |
| Prędkość | 35 węzłów |
| Zasięg | 5000 Mm przy prędkości 18 w. |
| Załoga | 240 |
| Napęd | |
| 2 turbiny parowe o mocy łącznej 52 000 KM, 3 kotły parowe, 2 śruby | |
| Uzbrojenie | |
| 6 dział 127 mm (3xII), 4 działka 25 mm plot (2xII) 8 wt 610 mm (2xIV), 16 torped 2 mbg, 16 bg - stan początkowy |
|
Maikaze (jap. 舞風, まいかぜ, マヒカゼ?)[a] – niszczyciel japońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej typu Kagerō z czasów drugiej wojny światowej. Zatopiony 17 lutego 1944 przez amerykańskie okręty w bitwie koło Truk.
Spis treści |
"Maikaze" był osiemnastym – przedostatnim okrętem z serii japońskich niszczycieli typu Kagerō. Były to duże niszczyciele, przystosowane do działań oceanicznych, o wyporności pełnej około 2600 ton, silnie uzbrojone w sześć dział kalibru 127 mm w dwudziałowych wieżach oraz 8 wyrzutni bardzo skutecznych torped kalibru 610 mm[1].
"Maikaze" należał do drugiej grupy tych niszczycieli, która została zamówiona w ramach programu finansowego z 1939 roku. Nadano mu numer budowy 114[2]. Nazwa "Maikaze" znaczy: "wirujący wiatr", "tornado"[3].
Stępkę pod budowę okrętu położono 22 kwietnia 1940 w stoczni Fujinagata w Osace, kadłub wodowano 15 marca 1941, a okręt wszedł do służby 15 lipca 1941[4].
Po wejściu do służby "Maikaze" został przydzielony do 4. Dywizjonu (Kuchikutai) 4. Eskadry Niszczycieli (Suirai Sentai) 2. Floty – wraz z "Hagikaze", "Arashi" i "Nowaki". Pierwszym dowódcą był kmdr por. Seiji Nakasugi (do 22 czerwca 1943)[5].
Przed wybuchem II wojny światowej na Pacyfiku okręt przypłynął 2 grudnia 1941 do Mako na Peskadorach. W pierwszym etapie wojny "Maikaze" ze swoim dywizjonem eskortował okręty sił głównych Zespołu Południowego wiceadmirała Nobutake Kondō, osłaniającego inwazję na Malaje, Filipiny, a następnie Holenderskie Indie Wschodnie. Od 4 grudnia operował wraz z flotą z Mako, eskortując też konwoje inwazyjne na Malaje, następnie od 18 stycznia 1942 operował z Palau i od 21 lutego z zatoki Staring na Celebes[5]. Od 25 lutego osłaniał zespół uderzeniowy lotniskowców w działaniach na południe od Jawy, m.in. w ataku lotniczym na Tjilatjap 5 marca (w tym okresie, do kwietnia, działał w półdywizjonie z bliźniaczym "Hagikaze"). Od 27 marca eskortował zespół zaopatrzeniowy dla lotniskowców operujących na Oceanie Indyjskim, po czym 18 kwietnia eskortował lotniskowce "Shōkaku" i "Zuikaku" do Mako i 22 kwietnia powrócił do Yokosuki w Japonii, gdzie został dokowany[5].
Następnie, w dniach 4–5 czerwca 1942 "Maikaze" ze swoim dywizjonem eskortował lotniskowce Zespołu Uderzeniowego wiceadmirała Nagumo podczas powietrzno-morskiej bitwy o Midway. Wraz z "Hagikaze" ratował rozbitków z tonącego lotniskowca "Kaga", po czym pomagał dobić uszkodzony "Akagi" torpedami. Od 9 czerwca do 12 lipca działał na północnym obszarze operacyjnym, eskortując tam lotniskowiec "Zuihō" i patrolując na południowy wschód od Aleutów[5].
14 lipca 1942 4. Dywizjon Niszczycieli został włączony w skład 10. Eskadry Niszczycieli 3. Floty, operującej na obszarze archipelagu Wysp Salomona, gdzie od sierpnia toczyły się intensywne walki o Guadalcanal. "Maikaze" został tam skierowany 16 sierpnia, eskortując przy tym jednostki floty z Kure do Truk. Następnie 24 sierpnia eskortował siły straży przedniej admirała Hiroaki Abe podczas powietrzno-morskiej bitwy koło wschodnich Wysp Salomona. We wrześniu patrolował w rejonie Truk, po czym 1 października przebazował na wyspę Shortland[5].
3 października "Maikaze" eskortował transportowiec wodnosamolotów "Nisshin" w nocnej misji transportu żołnierzy z Shortland na Guadalcanal, a 6 i 9 października brał udział w kolejnych rejsach transportowych na Guadalcanal (określanych żargonowo przez Amerykanów jako Tokyo Express). Podczas powietrzno-morskiej bitwy koło wysp Santa Cruz 26 października 1942 eskortował Zespół Uderzeniowy wiceadm. Nagumo, po czym 28 października eskortował uszkodzone lotniskowce "Shōkaku" i "Zuihō" do Truk, a następnie do 6 listopada eskortował "Shōkaku" do Kure w Japonii, gdzie sam także przeszedł krótki remont[5].
Między 1 a 10 grudnia 1942 "Maikaze" powrócił z Japonii na Shortland, skąd w dniach 13–18 grudnia odholował uszkodzony niszczyciel "Nowaki" do Truk. W dniach 1–10 stycznia 1943 eskortował konwój z wojskiem z Rabaulu do Lae na Nowej Gwinei, przy tym 7 stycznia ratował rozbitków ze zbombardowanego transportowca "Nichiryu Maru", a 10 stycznia wraz z niszczycielem "Isokaze" i wodnosamolotem zatopił amerykański okręt podwodny USS "Argonaut" (APS-1)[5].
14 stycznia 1943 "Maikaze" wziął udział w kolejnej operacji dowozu wojska z Shortland na Guadalcanal, przy czym osłaniał uszkodzony niszczyciel "Arashi". 23 stycznia brał udział w transporcie wojska do zatoki Rekata (wyspa Santa Isabel), a 25 stycznia – na Kolombangarę[5]. 1 i 4 lutego "Maikaze" osłaniał ewakuację garnizonu Guadalcanalu, przy czym 4 lutego został uszkodzony przez lotnictwo – bliskie wybuchy bomb spowodowały zalanie maszynowni, po czym został odholowany na Shortland przez niszczyciel "Nagatsuki". Po naprawach w Truk udał się w dniach 6–16 marca na remont do Yokosuki (eskortując niszczyciel "Hamakaze" holujący "Michishio")[5].
Po remoncie i zmianie dowódcy, od 23 lipca 1943 do końca roku, "Maikaze" głównie eskortował lotniskowce lub konwoje pomiędzy Truk, Yokosuką, Szanghajem i Rabaulem. Między innymi w dniach 19–25 września eskortował lotniskowiec "Zuihō" z Truk do Eniwetok, a w dniach 20–30 października eskortował konwój z wojskiem z Szanghaju do Truk (22 października wraz z niszczycielem "Nowaki" uratował ok. 1000 ludzi ze storpedowanego transportowca "Awata Maru")[5]. 11–16 grudnia eskortował pancerniki "Kongō" i "Haruna" z Truk do Sasebo, gdzie został skierowany do remontu (wraz z "Nowaki"). Prawdopodobnie wówczas wieża dział nr 2 (na rufie) została zdemontowana i zastąpiona przez dwa potrójne stanowiska działek przeciwlotniczych 25 mm[5]. Na przełomie 1943 na niszczycielach tego typu zamieniano też dwa dotychczasowe podwójnie sprzężone działka 25 mm na śródokręciu na potrójnie sprzężone oraz dodawano jedno podwójne stanowisko przed mostkiem[1].
"Maikaze" powrócił na południowy obszar działań, eskortując w dniach 4–9 stycznia 1944 krążownik "Atago" z Yokosuki do Truk (wraz z "Nowaki"). W dniach 24-25 stycznia prowadził rejs transportowy żołnierzy z Rabaulu do Lorengau (na Manus). W pierwszej połowie lutego eskortował konwoje między Truk a Rabaulem[5].
Podczas ewakuacji bazy Truk rano 17 lutego 1944, tuż przed amerykańskim atakiem, eskortował wraz z "Nowaki" krążownik szkolny "Katori" i krążownik pomocniczy (transportowiec) "Akagi Maru". Grupa ta została jednak przechwycona przez amerykańskie samoloty, które uszkodziły "Maikaze" i "Katori" oraz zatopiły "Akagi Maru", na skutek czego zespół zawrócił do Truk, gdzie z kolei natknął się na amerykańskie ciężkie okręty[6]. "Maikaze" został zatopiony ogniem artylerii, przede wszystkim krążowników ciężkich USS „Minneapolis” i USS „New Orleans”, 40 mil na północny zachód od centrum atolu Truk, w rejonie pozycji [5] (zatopienia uniknął tylko "Nowaki"). Okręt przełamał się na pół i zatonął o 13.43[7]; zginęła cała załoga, w tym dowódca 4. Dywizjonu Niszczycieli kmdr Kenma Isogu[5]. "Maikaze" podczas walki wystrzelił salwę torped, które jednak zostały zauważone przez samolot rozpoznawczy i wyminięte przez Amerykanów[7]. 31 marca 1944 okręt został oficjalnie skreślony z listy floty[5].
Opis konstrukcji i szczegółowe dane – w artykule niszczyciele typu Kagerō. Poniżej dane ogólne dla niszczycieli tego typu[1].
|
|||||||