Maila Talvio (właśc. Maria Mikkola, ur. 17 października 1871 w Hartola, zm. 6 stycznia 1951 w Helsinkach) – fińska powieściopisarka i tłumaczka polskiej literatury. Mężem jej był fiński językoznawca-slawista Jooseppi Julius Mikkola.
Tłumaczyła twórczość Henryka Sienkiewicza – jego nowele (Bartek Zwycięzca, Latarnik, Stary Sługa, Za chlebem, Szkice węglem) i powieści (Quo vadis, Na polu chwały, Ogniem i mieczem, Bez dogmatu), Elizy Orzeszkowej, Bolesława Prusa, Stanisława Przybyszewskiego. Jej mąż zajmował się slawistyką.
W 1936 została odznaczona Złotym Wawrzynem Akademickim Polskiej Akademii Literatury za zasługi dla dobra literatury[1].