Makaronezja

Wyspy Makaronezji

Makaronezja, z gr. Μακάροι Νήσοι (Makároi Nēsoi) (Wyspy Szczęśliwe) lub Μακάρων Νήσοι (Makárōn Nēsoi - Wyspy Szczęśliwych) - zbiorcza nazwa wulkanicznych wysp (łączna pow. 14 676 km²; 3 148 tys. mieszkańców), położonych na północno-wschodnim Atlantyku przy wybrzeżach Europy i Afryki.

W skład Makaronezji wchodzą:

• Wyspy Kanaryjskie (pow. 7493 km²; 2 117,5 tys. osób) - należące do Hiszpanii
• Wyspy Zielonego Przylądka (pow. 4033 km²; 516,7 tys. osób) - niepodległe, była kolonia portugalska
• Azory (pow. 2346 km²; 245,4 tys. osób) - należące do Portugalii
• Madera z przylegającymi wyspami Porto Santo i Ilhas Desertas (pow. 801 km²; 267,9 tys. osób) - należące do Portugalii
• Wyspy Selvagens (pow. 2,73 km²; niezamieszkane), leżące pomiędzy Wyspami Kanaryjskimi i Maderą - należące formalnie do Portugalii, do których pretensje zgłaszają też Hiszpania i Maroko.

Do Makaronezji nie zaliczają się niewulkaniczne Wyspy Brytyjskie, ani wyspy położone na północ od nich, w tym w pobliżu Norwegii, ani też wulkaniczne wyspy na zachodnim Atlantyku - przy Morzu Karaibskim czy Islandii.

Region ten wydzielono ze względów geofizycznych i botanicznych, nazwa Makaronezja znajduje także zastosowanie w terminologii programów polityki regionalnej Unii Europejskiej na określenie obszaru objętego programem wsparcia Interreg III-B.

Niekiedy pojęciem biogeograficznym "Makaronezji" obejmuje się także fragmenty wybrzeży Afryki - w Mauretanii (lub od Sahary Zachodniej po rzekę Gambia; niekiedy dodając nawet południowo-zachodnie wybrzeże Portugalii).

Bibliografia

• Robert Machowski, Mariusz Rzętała. Teneryfa i La Gomera - wyspy przyrodniczych osobliwości dla geografów. „Z badań nad wpływem antropopresji na środowisko”. 12, s. 139-143, 2011. ISSN 1895-6777 (pol.).