| Maks Mirny |
 |
| Państwo |
Białoruś |
| Miejsce zamieszkania |
Bradenton |
| Data i miejsce urodzenia |
6 lipca 1977
Mińsk |
| Wzrost |
196 cm |
| Masa ciała |
93 kg |
| Gra |
praworęczna, jednoręczny backhand |
| Status profesjonalny |
1996 |
| Zakończenie kariery |
aktywny |
| Trener |
Mikałaj Mirny |
| Gra pojedyncza |
| Wygrane turnieje |
1 |
| Najwyżej w rankingu |
18 (18 sierpnia 2003) |
| Australian Open |
3R (2000, 2006) |
| Roland Garros |
2R (1999, 2006) |
| Wimbledon |
4R (2003, 2005, 2006) |
| US Open |
QF (2002) |
| Gra podwójna |
| Wygrane turnieje |
43 |
| Najwyżej w rankingu |
1 (9 czerwca 2003) |
| Australian Open |
F (2007) |
| Roland Garros |
W (2005, 2006, 2011) |
| Wimbledon |
F (2003) |
| US Open |
W (2000, 2002) |
Multimedia w Wikimedia Commons |
Maks Mirny (błr. Максім Мірны, Maksim Mirny; ur. 6 lipca 1977 w Mińsku) – białoruski tenisista, lider rankingu światowego gry podwójnej, zwycięzca turniejów wielkoszlemowych w grze podwójnej i mieszanej, reprezentant w Pucharze Davisa.
Karierę zawodową Mirny rozpoczął w roku 1996. Cechuje go potężny serwis i forhend, a większość akcji stara się kończyć wolejami. Jest tenisistą praworęcznym, z jednoręcznym backhandem.
W grze pojedynczej wygrał jeden turniej z cyklu ATP Tour, w roku 2003 podczas rozgrywek w Rotterdamie. Pojedynek finałowy rozegrał z Raemonem Sluiterem, którego pokonał 7:6(3), 6:4. Trzykrotnie grał również w finałach imprez ATP Tour, najpierw w roku 2001 w Stuttgarcie, a w roku 2005 w Memphis oraz w Nottingham. W wielkim szlemie najlepszym singlowym wynikiem Białorusina jest ćwierćfinał US Open z 2002 roku. Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był w sierpniu 2003 na 18. miejscu.
W grze podwójnej Mirny wygrał w przeciągu swojej kariery (stan na kwiecień 2012) 43 turnieje rangi ATP Tour. Do jego największych osiągnięć deblowych zalicza się trzykrotne zwycięstwo w latach 2005, 2006 i 2011 w Roland Garrosie oraz triumfy w latach 2000 i 2002 w US Open. W 2006 i 2011 roku Mirny odniósł wygraną w turnieju World Tour Finals, w którym gra osiem najlepszych par z całego sezonu. Ponadto Białorusin 38 razy dochodził do finałów rozgrywek ATP Tour, w tym cztery razy do finałów wielkoszlemowych i dwukrotnie do finału World Tour Finals. Dnia 9 czerwca 2003 został liderem rankingu deblistów.
W grze mieszanej Mirny wygrał trzy tytuły wielkoszlemowe, w tym dwa z Sereną Williams- w 1998 wspólnie wygrali Wimbledon i US Open. Trzecie zwycięstwo Białorusin odniósł w roku 2007 wygrywając wspólnie z Wiktorią Azarenką US Open. Ponadto Mirny trzykrotnie był finalistą zawodów wielkoszlemowych w mikście, najpierw z Sereną Williams podczas Australian Open z 1999 roku, potem z Anną Kurnikową podczas US Open z 200 oraz z Wiktorią Azarenką w Australian Open z 2007 roku.
Mirny rozegrał najwięcej spotkań w historii reprezentacji Białorusi w Pucharze Davisa. Szczególną popularność przyniósł mu rok 2004, kiedy (wraz z Władimirem Wołczkowem) przyczynił się do awansu Białorusi do półfinału tych rozgrywek, po zwycięstwach z Rosją i Argentyną; lepsi od Białorusinów okazali się w półfinale Amerykanie. Rok wcześniej Mirny dzięki zwycięstwom singlowym (m.in. nad Rainerem Schüttlerem) w meczu z Niemcami zapewnił Białorusi awans do "Grupy Światowej" – najwyższej klasy rozgrywek w Pucharze Davisa. Te osiągnięcia (a także występy w cyklu zawodowym) przyniosły Mirnemu najwyższe odznaczenia państwowe, był również poważnym kandydatem do pełnienia funkcji chorążego na igrzyskach olimpijskich w Atenach. W listopadzie 2002 otrzymał tytuł ambasadora ds. AIDS na Białorusi z ramienia ONZ.
Dnia 10 lipca 2004 poślubił w Mińsku Ksenię. Mają troje dzieci: córki Melanię (ur. 16 grudnia 2004), Petrę (ur. 8 marca 2007) i syna Demida (ur. 10 listopada 2009).
[edytuj] Statystyki turniejowe
| Legenda |
| Wielki Szlem |
| Tennis Masters Cup |
| ATP Masters Series |
| Igrzyska Olimpijskie |
| ATP 500 Series |
| ATP 250 Series |
[edytuj] Zwycięstwa wielkoszlemowe w grze mieszanej (3)
[edytuj] Gra pojedyncza
[edytuj] Mistrz (1)
[edytuj] Finalista (3)
[edytuj] Gra podwójna
[edytuj] Mistrz (43)
| Nr |
Rok |
Turniej |
Nawierzchnia |
Partner |
Przeciwnicy w finale |
Wynik finału |
| 1. |
1997 |
Szanghaj |
Twarda |
Kevin Ullyett |
Tomas Nydahl
Stefano Pescosolido |
7:6, 6:7, 7:5 |
| 2. |
1999 |
Marsylia |
Twarda |
Andriej Olchowski |
David Adams
Pavel Vízner |
7:5, 7:6(7) |
| 3. |
1999 |
Kopenhaga |
Dywanowa |
Andriej Olchowski |
Marc-Kevin Goellner
David Prinosil |
6:7(5), 7:6(4), 6:1 |
| 4. |
1999 |
Delray Beach (1) |
Ceglana |
Nenad Zimonjić |
Doug Flach
Brian MacPhie |
7:6(3), 3:6, 6:3 |
| 5. |
1999 |
Singapur |
Twarda |
Eric Taino |
Todd Woodbridge
Mark Woodforde |
6:3, 6:4 |
| 6. |
2000 |
Ad-Dauha (1) |
Twarda |
Mark Knowles |
Alex O'Brien
Jared Palmer |
6:3, 6:4 |
| 7. |
2000 |
US Open (1) |
Twarda |
Lleyton Hewitt |
Ellis Ferreira
Rick Leach |
6:4, 5:7, 7:6(5) |
| 8. |
2000 |
Paryż |
Dywanowa |
Nicklas Kulti |
Paul Haarhuis
Daniel Nestor |
6:4, 7:5 |
| 9. |
2001 |
Moskwa (1) |
Dywanowa |
Sandon Stolle |
Mahesh Bhupathi
Jeff Tarango |
6:3, 6:0 |
| 10. |
2001 |
Stuttgart (1) |
Twarda |
Sandon Stolle |
Ellis Ferreira
Jeff Tarango |
7:6, 7:6 |
| 11. |
2002 |
Rotterdam |
Twarda |
Roger Federer |
Mark Knowles
Daniel Nestor |
4:6, 6:3, 10-4 |
| 12. |
2002 |
US Open (2) |
Twarda |
Mahesh Bhupathi |
Jiří Novák
Radek Štěpánek |
6:3, 3:6, 6:4 |
| 13. |
2002 |
Moskwa (2) |
Dywanowa |
Roger Federer |
Joshua Eagle
Sandon Stolle |
6:4, 7:6 |
| 14. |
2003 |
Miami (1) |
Twarda |
Roger Federer |
Leander Paes
David Rikl |
7:5, 6:3 |
| 15. |
2003 |
Estoril |
Ceglana |
Mahesh Bhupathi |
Lucas Arnold Ker
Mariano Hood |
6:1, 6:2 |
| 16. |
2003 |
Monte Carlo (1) |
Ceglana |
Mahesh Bhupathi |
Michaël Llodra
Fabrice Santoro |
6:4, 3:6, 7:6(6) |
| 17. |
2003 |
Montreal |
Twarda |
Mahesh Bhupathi |
Jonas Björkman
Todd Woodbridge |
6:3, 7:6(4) |
| 18. |
2003 |
Moskwa (3) |
Dywanowa |
Mahesh Bhupathi |
Wayne Black
Kevin Ullyett |
6:3, 7:5 |
| 19. |
2003 |
Madryt (2) |
Twarda |
Mahesh Bhupathi |
Wayne Black
Kevin Ullyett |
6:2, 2:6, 6:3 |
| 20. |
2004 |
Rzym |
Ceglana |
Mahesh Bhupathi |
Wayne Arthurs
Paul Hanley |
2:6, 6:3, 6:4 |
| 21. |
2005 |
Miami (2) |
Twarda |
Jonas Björkman |
Wayne Black
Kevin Ullyett |
6:1, 6:2 |
| 22. |
2005 |
Hamburg |
Ceglana |
Jonas Björkman |
Michaël Llodra
Fabrice Santoro |
4:6, 7:6(2), 7:6(3) |
| 23. |
2005 |
Roland Garros (1) |
Ceglana |
Jonas Björkman |
Bob Bryan
Mike Bryan |
2:6, 6:1, 6:4 |
| 24. |
2005 |
Cincinnati (1) |
Twarda |
Jonas Björkman |
Wayne Black
Kevin Ullyett |
7:6(3), 6:2 |
| 25. |
2005 |
Moskwa (4) |
Dywanowa |
Michaił Jużny |
Igor Andriejew
Nikołaj Dawydienko |
6:1, 6:1 |
| 26. |
2006 |
Ad-Dauha (2) |
Twarda |
Jonas Björkman |
Christophe Rochus
Olivier Rochus |
2:6, 6:3, 10-8 |
| 27. |
2006 |
Miami (3) |
Twarda |
Jonas Björkman |
Bob Bryan
Mike Bryan |
6:4, 6:4 |
| 28. |
2006 |
Monte Carlo (2) |
Ceglana |
Jonas Björkman |
Fabrice Santoro
Nenad Zimonjić |
6:2, 7:6(2) |
| 29. |
2006 |
Roland Garros (2) |
Ceglana |
Jonas Björkman |
Bob Bryan
Mike Bryan |
6:7(5), 6:4, 7:5 |
| 30. |
2006 |
Stuttgart |
Ceglana |
Gastón Gaudio |
Yves Allegro
Robert Lindstedt |
7:5, 6:7(4), 12-10 |
| 31. |
2006 |
Cincinnati (2) |
Twarda |
Jonas Björkman |
Bob Bryan
Mike Bryan |
3:6, 6:3, 10-7 |
| 32. |
2006 |
Szanghaj (1) |
Twarda |
Jonas Björkman |
Mark Knowles
Daniel Nestor |
6:2, 6:4 |
| 33. |
2007 |
Sztokholm |
Twarda |
Jonas Björkman |
Arnaud Clément
Michaël Llodra |
6:4, 6:4 |
| 34. |
2008 |
Delray Beach (2) |
Twarda |
Jamie Murray |
Bob Bryan
Mike Bryan |
6:4, 3:6, 10-6 |
| 35. |
2008 |
Wiedeń |
Twarda |
Andy Ram |
Philipp Petzschner
Alexander Peya |
6:1, 7:5 |
| 36. |
2009 |
Miami (4) |
Twarda |
Andy Ram |
Ashley Fisher
Stephen Huss |
6:7(4), 6:2, 10-7 |
| 37. |
2010 |
Paryż (2) |
Twarda |
Mahesh Bhupathi |
Mark Knowles
Andy Ram |
7:5, 7:5 |
| 38. |
2011 |
Memphis (1) |
Twarda |
Daniel Nestor |
Eric Butorac
Jean-Julien Rojer |
6:2, 6:7(6), 10-3 |
| 39. |
2011 |
Roland Garros (3) |
Ceglana |
Daniel Nestor |
Juan Sebastián Cabal
Eduardo Schwank |
7:6(3), 3:6, 6:4 |
| 40. |
2011 |
Szanghaj |
Twarda |
Daniel Nestor |
Michaël Llodra
Nenad Zimonjić |
3:6, 6:1, 12-10 |
| 41. |
2011 |
Londyn (2) |
Twarda |
Daniel Nestor |
Mariusz Fyrstenberg
Marcin Matkowski |
7:5, 6:3 |
| 42. |
2012 |
Brisbane |
Twarda |
Daniel Nestor |
Jürgen Melzer
Philipp Petzschner |
6:1, 6:2 |
| 43. |
2012 |
Memphis (2) |
Twarda |
Daniel Nestor |
Ivan Dodig
Marcelo Melo |
4:6, 7:5, 10-7 |
[edytuj] Finalista (38)
- 1997 Tuluza (z Jeanem-Philippem Fleurianem)
- 1998 Madras (z Olivierem Delaîtrem)
- 2000 Monachium (z Nenadem Zimonjiciem), Indianapolis (z Jonasem Björkmanem)
- 2001 Halle (z Patrickiem Rafterem)
- 2002 Mediolan, Marsylia (oba z Julienem Boutterem), Indian Wells (z Rogerem Federerem), Londyn (Queen's), Cincinnati, Indianapolis, Madryt (wszystkie z Maheshem Bhupathim)
- 2003 Adelajda (z Jeffem Morrisonem), Rotterdam (z Rogerem Federerem), Hamburg, Londyn (Queen's), Wimbledon, Wiedeń (wszystkie z Maheshem Bhupathim)
- 2004 Toronto (z Jonasem Björkmanem)
- 2005 Londyn (Queen's), US Open, Sankt Petersburg (wszystkie z Jonasem Björkmanem)
- 2006 Londyn (Queen's), US Open (oba z Jonasem Björkmanem)
- 2007 Australian Open (z Jonasem Björkmanem)
- 2008 Sankt Petersburg (z Rohanem Bopanną)
- 2009 Indian Wells, Montreal, World Tour Finals (wszystkie z Andym Ramem)
- 2010 Miami, Monte Carlo, Cincinnati, Walencja, World Tour Finals (wszystkie z Maheshem Bhupathim)
- 2011 Miami, Wiedeń, Bazylea (wszystkie z Danielem Nestorem)
- 2012 Miami, Monte Carlo (oba z Danielem Nestorem)
[edytuj] Bibliografia