Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Maks Mirny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Maks Mirny
Maks Mirny
Państwo  Białoruś
Miejsce zamieszkania Bradenton
Data i miejsce urodzenia 6 lipca 1977
Mińsk
Wzrost 196 cm
Masa ciała 93 kg
Gra praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 1996
Zakończenie kariery aktywny
Trener Mikałaj Mirny
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 1
Najwyżej w rankingu 18 (18 sierpnia 2003)
Australian Open 3R (2000, 2006)
Roland Garros 2R (1999, 2006)
Wimbledon 4R (2003, 2005, 2006)
US Open QF (2002)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 43
Najwyżej w rankingu 1 (9 czerwca 2003)
Australian Open F (2007)
Roland Garros W (2005, 2006, 2011)
Wimbledon F (2003)
US Open W (2000, 2002)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Maks Mirny (błr. Максім Мірны, Maksim Mirny; ur. 6 lipca 1977 w Mińsku) – białoruski tenisista, lider rankingu światowego gry podwójnej, zwycięzca turniejów wielkoszlemowych w grze podwójnej i mieszanej, reprezentant w Pucharze Davisa.

Karierę zawodową Mirny rozpoczął w roku 1996. Cechuje go potężny serwis i forhend, a większość akcji stara się kończyć wolejami. Jest tenisistą praworęcznym, z jednoręcznym backhandem.

W grze pojedynczej wygrał jeden turniej z cyklu ATP Tour, w roku 2003 podczas rozgrywek w Rotterdamie. Pojedynek finałowy rozegrał z Raemonem Sluiterem, którego pokonał 7:6(3), 6:4. Trzykrotnie grał również w finałach imprez ATP Tour, najpierw w roku 2001 w Stuttgarcie, a w roku 2005 w Memphis oraz w Nottingham. W wielkim szlemie najlepszym singlowym wynikiem Białorusina jest ćwierćfinał US Open z 2002 roku. Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był w sierpniu 2003 na 18. miejscu.

W grze podwójnej Mirny wygrał w przeciągu swojej kariery (stan na kwiecień 2012) 43 turnieje rangi ATP Tour. Do jego największych osiągnięć deblowych zalicza się trzykrotne zwycięstwo w latach 2005, 2006 i 2011 w Roland Garrosie oraz triumfy w latach 2000 i 2002 w US Open. W 2006 i 2011 roku Mirny odniósł wygraną w turnieju World Tour Finals, w którym gra osiem najlepszych par z całego sezonu. Ponadto Białorusin 38 razy dochodził do finałów rozgrywek ATP Tour, w tym cztery razy do finałów wielkoszlemowych i dwukrotnie do finału World Tour Finals. Dnia 9 czerwca 2003 został liderem rankingu deblistów.

W grze mieszanej Mirny wygrał trzy tytuły wielkoszlemowe, w tym dwa z Sereną Williams- w 1998 wspólnie wygrali Wimbledon i US Open. Trzecie zwycięstwo Białorusin odniósł w roku 2007 wygrywając wspólnie z Wiktorią Azarenką US Open. Ponadto Mirny trzykrotnie był finalistą zawodów wielkoszlemowych w mikście, najpierw z Sereną Williams podczas Australian Open z 1999 roku, potem z Anną Kurnikową podczas US Open z 200 oraz z Wiktorią Azarenką w Australian Open z 2007 roku.

Mirny rozegrał najwięcej spotkań w historii reprezentacji Białorusi w Pucharze Davisa. Szczególną popularność przyniósł mu rok 2004, kiedy (wraz z Władimirem Wołczkowem) przyczynił się do awansu Białorusi do półfinału tych rozgrywek, po zwycięstwach z Rosją i Argentyną; lepsi od Białorusinów okazali się w półfinale Amerykanie. Rok wcześniej Mirny dzięki zwycięstwom singlowym (m.in. nad Rainerem Schüttlerem) w meczu z Niemcami zapewnił Białorusi awans do "Grupy Światowej" – najwyższej klasy rozgrywek w Pucharze Davisa. Te osiągnięcia (a także występy w cyklu zawodowym) przyniosły Mirnemu najwyższe odznaczenia państwowe, był również poważnym kandydatem do pełnienia funkcji chorążego na igrzyskach olimpijskich w Atenach. W listopadzie 2002 otrzymał tytuł ambasadora ds. AIDS na Białorusi z ramienia ONZ.

Dnia 10 lipca 2004 poślubił w Mińsku Ksenię. Mają troje dzieci: córki Melanię (ur. 16 grudnia 2004), Petrę (ur. 8 marca 2007) i syna Demida (ur. 10 listopada 2009).

Spis treści

[edytuj] Statystyki turniejowe

Legenda
Wielki Szlem
Tennis Masters Cup
ATP Masters Series
Igrzyska Olimpijskie
ATP 500 Series
ATP 250 Series

[edytuj] Zwycięstwa wielkoszlemowe w grze mieszanej (3)

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 1998 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Stany Zjednoczone Serena Williams Chorwacja Mirjana Lučić
Indie Mahesh Bhupathi
6:4, 6:4
2. 1998 Stany Zjednoczone US Open Twarda Stany Zjednoczone Serena Williams Stany Zjednoczone Lisa Raymond
Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
6:2, 6:2
3. 2007 Stany Zjednoczone US Open Twarda Białoruś Wiktoryja Azaranka Stany Zjednoczone Meghann Shaughnessy
Indie Leander Paes
6:4, 7:6(6)

[edytuj] Gra pojedyncza

[edytuj] Mistrz (1)

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwnik w finale Wynik finału
1. 2003 Holandia Rotterdam Twarda Holandia Raemon Sluiter 7:6(3), 6:4

[edytuj] Finalista (3)

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwnik w finale Wynik finału
1. 2001 Niemcy Stuttgart Twarda Niemcy Tommy Haas 2:6, 2:6, 2:6
2. 2005 Stany Zjednoczone Memphis Twarda Dania Kenneth Carlsen 5:7, 5:7
3. 2005 Wielka Brytania Nottingham Trawiasta Francja Richard Gasquet 2:6, 3:6

[edytuj] Gra podwójna

[edytuj] Mistrz (43)

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 1997 Chińska Republika Ludowa Szanghaj Twarda Zimbabwe Kevin Ullyett Szwecja Tomas Nydahl
Włochy Stefano Pescosolido
7:6, 6:7, 7:5
2. 1999 Francja Marsylia Twarda Rosja Andriej Olchowski Republika Południowej Afryki David Adams
Czechy Pavel Vízner
7:5, 7:6(7)
3. 1999 Dania Kopenhaga Dywanowa Rosja Andriej Olchowski Niemcy Marc-Kevin Goellner
Niemcy David Prinosil
6:7(5), 7:6(4), 6:1
4. 1999 Stany Zjednoczone Delray Beach (1) Ceglana Serbia Nenad Zimonjić Stany Zjednoczone Doug Flach
Stany Zjednoczone Brian MacPhie
7:6(3), 3:6, 6:3
5. 1999 Singapur Singapur Twarda Filipiny Eric Taino Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
6:3, 6:4
6. 2000 Katar Ad-Dauha (1) Twarda Bahamy Mark Knowles Stany Zjednoczone Alex O'Brien
Stany Zjednoczone Jared Palmer
6:3, 6:4
7. 2000 Stany Zjednoczone US Open (1) Twarda Australia Lleyton Hewitt Republika Południowej Afryki Ellis Ferreira
Stany Zjednoczone Rick Leach
6:4, 5:7, 7:6(5)
8. 2000 Francja Paryż Dywanowa Szwecja Nicklas Kulti Holandia Paul Haarhuis
Kanada Daniel Nestor
6:4, 7:5
9. 2001 Rosja Moskwa (1) Dywanowa Australia Sandon Stolle Indie Mahesh Bhupathi
Stany Zjednoczone Jeff Tarango
6:3, 6:0
10. 2001 Niemcy Stuttgart (1) Twarda Australia Sandon Stolle Republika Południowej Afryki Ellis Ferreira
Stany Zjednoczone Jeff Tarango
7:6, 7:6
11. 2002 Holandia Rotterdam Twarda Szwajcaria Roger Federer Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
4:6, 6:3, 10-4
12. 2002 Stany Zjednoczone US Open (2) Twarda Indie Mahesh Bhupathi Czechy Jiří Novák
Czechy Radek Štěpánek
6:3, 3:6, 6:4
13. 2002 Rosja Moskwa (2) Dywanowa Szwajcaria Roger Federer Australia Joshua Eagle
Australia Sandon Stolle
6:4, 7:6
14. 2003 Stany Zjednoczone Miami (1) Twarda Szwajcaria Roger Federer Indie Leander Paes
Czechy David Rikl
7:5, 6:3
15. 2003 Portugalia Estoril Ceglana Indie Mahesh Bhupathi Argentyna Lucas Arnold Ker
Argentyna Mariano Hood
6:1, 6:2
16. 2003 Monako Monte Carlo (1) Ceglana Indie Mahesh Bhupathi Francja Michaël Llodra
Francja Fabrice Santoro
6:4, 3:6, 7:6(6)
17. 2003 Kanada Montreal Twarda Indie Mahesh Bhupathi Szwecja Jonas Björkman
Australia Todd Woodbridge
6:3, 7:6(4)
18. 2003 Rosja Moskwa (3) Dywanowa Indie Mahesh Bhupathi Zimbabwe Wayne Black
Zimbabwe Kevin Ullyett
6:3, 7:5
19. 2003 Hiszpania Madryt (2) Twarda Indie Mahesh Bhupathi Zimbabwe Wayne Black
Zimbabwe Kevin Ullyett
6:2, 2:6, 6:3
20. 2004 Włochy Rzym Ceglana Indie Mahesh Bhupathi Australia Wayne Arthurs
Australia Paul Hanley
2:6, 6:3, 6:4
21. 2005 Stany Zjednoczone Miami (2) Twarda Szwecja Jonas Björkman Zimbabwe Wayne Black
Zimbabwe Kevin Ullyett
6:1, 6:2
22. 2005 Niemcy Hamburg Ceglana Szwecja Jonas Björkman Francja Michaël Llodra
Francja Fabrice Santoro
4:6, 7:6(2), 7:6(3)
23. 2005 Francja Roland Garros (1) Ceglana Szwecja Jonas Björkman Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
2:6, 6:1, 6:4
24. 2005 Stany Zjednoczone Cincinnati (1) Twarda Szwecja Jonas Björkman Zimbabwe Wayne Black
Zimbabwe Kevin Ullyett
7:6(3), 6:2
25. 2005 Rosja Moskwa (4) Dywanowa Rosja Michaił Jużny Rosja Igor Andriejew
Rosja Nikołaj Dawydienko
6:1, 6:1
26. 2006 Katar Ad-Dauha (2) Twarda Szwecja Jonas Björkman Belgia Christophe Rochus
Belgia Olivier Rochus
2:6, 6:3, 10-8
27. 2006 Stany Zjednoczone Miami (3) Twarda Szwecja Jonas Björkman Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:4, 6:4
28. 2006 Monako Monte Carlo (2) Ceglana Szwecja Jonas Björkman Francja Fabrice Santoro
Serbia Nenad Zimonjić
6:2, 7:6(2)
29. 2006 Francja Roland Garros (2) Ceglana Szwecja Jonas Björkman Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:7(5), 6:4, 7:5
30. 2006 Niemcy Stuttgart Ceglana Argentyna Gastón Gaudio Szwajcaria Yves Allegro
Szwecja Robert Lindstedt
7:5, 6:7(4), 12-10
31. 2006 Stany Zjednoczone Cincinnati (2) Twarda Szwecja Jonas Björkman Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
3:6, 6:3, 10-7
32. 2006 Chińska Republika Ludowa Szanghaj (1) Twarda Szwecja Jonas Björkman Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
6:2, 6:4
33. 2007 Szwecja Sztokholm Twarda Szwecja Jonas Björkman Francja Arnaud Clément
Francja Michaël Llodra
6:4, 6:4
34. 2008 Stany Zjednoczone Delray Beach (2) Twarda Wielka Brytania Jamie Murray Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:4, 3:6, 10-6
35. 2008 Austria Wiedeń Twarda Izrael Andy Ram Niemcy Philipp Petzschner
Austria Alexander Peya
6:1, 7:5
36. 2009 Stany Zjednoczone Miami (4) Twarda Izrael Andy Ram Australia Ashley Fisher
Australia Stephen Huss
6:7(4), 6:2, 10-7
37. 2010 Francja Paryż (2) Twarda Indie Mahesh Bhupathi Bahamy Mark Knowles
Izrael Andy Ram
7:5, 7:5
38. 2011 Stany Zjednoczone Memphis (1) Twarda Kanada Daniel Nestor Stany Zjednoczone Eric Butorac
Curaçao (terytorium) Jean-Julien Rojer
6:2, 6:7(6), 10-3
39. 2011 Francja Roland Garros (3) Ceglana Kanada Daniel Nestor Kolumbia Juan Sebastián Cabal
Argentyna Eduardo Schwank
7:6(3), 3:6, 6:4
40. 2011 Chińska Republika Ludowa Szanghaj Twarda Kanada Daniel Nestor Francja Michaël Llodra
Serbia Nenad Zimonjić
3:6, 6:1, 12-10
41. 2011 Wielka Brytania Londyn (2) Twarda Kanada Daniel Nestor Polska Mariusz Fyrstenberg
Polska Marcin Matkowski
7:5, 6:3
42. 2012 Australia Brisbane Twarda Kanada Daniel Nestor Austria Jürgen Melzer
Niemcy Philipp Petzschner
6:1, 6:2
43. 2012 Stany Zjednoczone Memphis (2) Twarda Kanada Daniel Nestor Chorwacja Ivan Dodig
Brazylia Marcelo Melo
4:6, 7:5, 10-7

[edytuj] Finalista (38)

[edytuj] Bibliografia

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Maks_Mirny&oldid=31249147
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty