Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Maksymilian Marceli Thullie herbu Prawdzic (ur. 16 stycznia 1853 we Lwowie, zm. 1 września 1939 we Lwowie) – polski inżynier, rektor Szkoły Politechnicznej we Lwowie, senator I, II i III kadencji w II RP.
Spis treści |
Pochodził z francuskiej rodziny przybyłej do Polski w XVIII wieku. Odbył studia budowlane w Akademii Technicznej we Lwowie i politechnice w Wiedniu. Od 1878 pracownik naukowy Szkoły Politechnicznej we Lwowie. W latach 1890–1921 kierownik Katedry Budowy Mostów. Dziekan Wydziału Inżynierii i Wydziału Inżynierii Wodnej Politechniki Lwowskiej, dwukrotnie Rektor tej uczelni: w roku akademickim 1894/95, oraz w 1910/11. Od 1890 profesor nadzwyczajny, a od 1894 profesor zwyczajny.
Zajmował się teorią budowy mostów. Opracował pierwsze polskie podręczniki budowy mostów wszystkich typów. Badał wytrzymałość, rozkład sił i naprężenie elementów mostu. Wprowadził tzw. kryterium Thulliego do wyznaczania najniekorzystniejszego położenia układu ciężarów skupionych w belce prostej. Brał udział jako rzeczoznawca przy budowie wiaduktu im. ks. Józefa Poniatowskiego w Warszawie.
Autor ponad 260 prac naukowych.
Doktor honoris causa Politechniki Warszawskiej[1]. Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Polonia Restituta oraz papieskim medalem Pro Ecclesia et Pontifice.
W latach 1922–1935 senator RP (marszałek senior Senatu II i III kadencji), prezes parlamentarnego Klubu Chrześcijańskiej Demokracji. Wieloletni członek Rady Miejskiej Lwowa.
Pochowany w rodzinnym grobowcu na Cmentarzu Łyczakowskim. Miał trzech synów: księdza Kazimierza Thullie, Czesława i Zdzisława oraz trzy córki: Ewę, Marię i Zofię[2].
