Malarstwo na szkle - rodzaj malarstwa, gdzie obraz występuje po drugiej stronie szkła. Malowany bywa przeważnie farbami olejnymi lub wodnymi za pomocą pędzla i pióra. Farby temperowe były używane zazwyczaj przez malarzy ludowych.
Profesor Jan Hopliński ustalił następujące nazwy technik wykonywanych na szkle:
- witrochromia - najpierw maluje się wszystkie szczegóły (np. kontury), następnie laserunki, światła, na końcu kryjące ciemne partie oraz tło.
- howitrochromia - całą szybę pokrywa się białą lub barwną zaprawą za pomocą tupkowania farbą olejną. Po wyschnięciu farby wykonuje się rysunek przez wydrapywanie. Następnie zostaje on pokryty farbą innego koloru.
- foliochromia - na laserunkowo malowanym obrazie przykleja się jako tło płatki srebra lub metalu.
- folioryt - za pomocą werniksu, lakieru lub białka nakleja się na szybę pozłotę. Po wyschnięciu wydrapuje się rysunek, który pokrywa się kilkoma kolorami farby.
[edytuj] Bibliografia
- Jerzy Werner: Podstawy technologii malarstwa i grafiki. Warszawa-Kraków 1985
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
