Malowanie proszkowe

Malowanie proszkowe – polega na nakładaniu naelektryzowanych cząstek (20…100 μm) farby proszkowej na powierzchnię przewodzącą np. metalu. Osadzona warstwa proszku utrzymuje się na powierzchni malowanego detalu dzięki siłom elektrostatycznym (elektrostatyka, prawo Coulomba). W malowaniu proszkowym stosuje się dwie podstawowe techniki elektryzacji i nakładania farby proszkowej: technikę natrysku elektrostatycznego (metoda wysokonapięciowa 40…100 kV) lub elektrokinetycznego (metoda tryboelektryzacji – tarciowa). Następnie pokryte farbą elementy są nagrzewane do temperatury 140…200 °C, w rezultacie czego proszek ulega stopieniu i polimeryzacji. Uzyskana powłoka lakiernicza jest odporna na korozję, chemikalia, wysoką temperaturę i uszkodzenia mechaniczne.

Podstawowe zalety malowania proszkowego to:

• brak emisji rozpuszczalników i rozcieńczalników do środowiska,
• prawie 100% wykorzystanie materiału malarskiego (możliwość odzysku nieosadzonych cząstek proszku),
• znaczne oszczędności energetyczne dzięki możliwości stosowania zamkniętych układów wentylacji,
• otrzymywane powłoki dzięki swojej grubości (60…80 μm) znakomicie maskują niedokładności obróbki mechanicznej.