| Mangusta karłowata | |
| Helogale parvula[1] | |
| (Sundevall, 1847) | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | drapieżne |
| Podrząd | kotokształtne |
| Rodzina | mangustowate |
| Rodzaj | Helogale |
| Gatunek | mangusta karłowata |
| Podgatunek | |
|
zobacz opis w tekście |
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
Mangusta karłowata (Helogale parvula) – gatunek małego drapieżnego ssaka z rodziny mangustowatych. Żyje w stadach, prowadzi dzienny tryb życia. Osobniki dożywają około 10-11 lat.
Spis treści |
Długość ciała 20-32 cm, masa około 210-350 g. Sierść mangust karłowatych jest szorstka i niezbyt długa. Jej barwa może mieć bardzo różne odcienie brązu. Brzuch jest zazwyczaj jaśniejszy od reszty ciała. Ogon mangusty ma długość około 19 cm; jest dosyć dobrze umięśniony, bo zwierzę wykorzystuje go jako podporę podczas stania na tylnych łapach.
Aktywna w ciągu dnia i bardzo towarzyska, żyje w stadach. Swoje areały znakują wydzieliną z gruczołów przyodbytowych stojąc na przednich łapkach, prawdopodobnie w celu powiększenia swej wielkości w oczach drapieżników. Najczęściej do rozrodu przystępuje para najwyżej stojąca w hierarchii. Zachowania godowe to wzajemna pielęgnacja sierści i świergoczące głosy. Żywią się owadami, małymi ssakami, ptakami, korzeniami, bulwami i owocami. Wiele zachowań identycznych jak zachowanie mangusty pręgowanej.
Występuje licznie w środkowo-południowej części Afryki Wschodniej. Gatunek ten spotykamy na sawannach i półpustyniach, zazwyczaj w niewielkiej odległości od jakiegoś źródła wody. Sporadycznie występują w terenach górzystych i w suchych lasach akacjowych. Obecnie populacjom mangusty nie zagraża wyginięcie.
Wyróżnia się siedem podgatunków mangusty karłowatej[3]: