Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
| Mantua | |||
|
|||
| Państwo |  Włochy |
||
| Region | Lombardia | ||
| Prowincja | Mantua | ||
| Powierzchnia | 63 km² | ||
| Populacja (2004) • liczba ludności • gęstość |
46 372 736,1/km² |
||
| Numer kierunkowy | 0376 | ||
| Kod pocztowy | 46100 | ||
| Patron | św. Anzelm z Lukki | ||
| Kod ISTAT | 020030 | ||
|
Położenie na mapie Włoch
  Mantua
|
|||
| Na mapach: | |||
Mantua (wł. Mantova, w lokalnym dialekcie emilijskim Mantua) – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Lombardia, w prowincji Mantua.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkują 46 372 osoby, 736,1 os./km². Miasto położone jest między trzema sztucznymi jeziorami: Lago Superiore, Lago di Mezzo i Lago Inferiore, przez które przepływa rzeka Mincio. Czwarte jezioro, położone na południe od miasta Lago Pajolo, wyschło pod koniec XVIII w. Mantua przez wiele wieków stanowiła ośrodek niezależnego margrabstwa (a następnie księstwa) rządzonego przez ród Gonzagów.
Mantuę, jako miejsce drugoplanowe akcji wybrał William Szekspir w dramacie "Romeo i Julia". Mantua jest także miejscem akcji opery "Rigoletto", Giuseppe Verdiego.
Spis treści |
Pierwsze ślady osadnictwa pochodzą z 2000 r. p.n.e. W VI w. p.n.e. powstała osada etruska. Według tradycji etruskiej Mantua została założona przez Ocnusa. Nazwa miasta miała pochodzić od imienia boga świata podziemnego Mantusa. Miasto zostało zdobyte przez celtyckie (galijskie) plemię Cenomanów, a następnie między I i II wojną punicką przez Rzym. W 70 r. p.n.e. w miejscowości Andes (obecnie Virgilio) pod Mantuą urodził się Wergiliusz. W późniejszym okresie miasto zostało zasiedlone przez weteranów Oktawiana Augusta. Po upadku cesarstwa zachodniorzymskiego Mantuą władali Odoaker, Ostrogoci, Bizancjum (Egzarchat Rawenny), Longobardowie i Frankowie.
W 593[1] zdobyta przez Agilulfa, króla Longobardów. W 774 Longobardowie zostali pobici przez Karola Wielkiego, a Mantua weszła w skład państwa Franków.
W I połowie XI w. Mantuą rządził komes, a później markiz Bonifacy III z Toskanii, który tu umiejscowił swą stolicę. Po jego śmierci władzę przejęła jego najmłodsza córka Matylda Toskańska, która wg podania ufundowała kościół Rotonda di San Lorenzo (1082). Po śmierci Matyldy w 1115 Mantua stała się wolną komuną. W 1198 Alberto Pitentino zmienił bieg rzeki Mincio i utworzył cztery jeziora otaczające miasto, zwiększając jego obronność. W 1215 lub 1216 podestą został Gwelf Rambertino Buvalelli. W czasie wojen Gibelinów z Gwelfami władzę w mieście zdobył w 1273 Pinamonte Bonacolsi zapoczątkowując rządy Bonacolsich. 16 sierpnia 1328 został obalony ostatni z Bonacolsich, Rinaldo, a władzę przejął Kapitan Ludu (wł. Capitano del Popolo) Luigi I Gonzaga, który wcześniej, w 1318 był podestą. Gonzagowie rządzili miastem aż do 1708, kiedy po śmierci ostatniego z nich Karola IV przejęli je Habsburgowie. Pod ich rządami powstała w Mantui Królewska Akademia Nauk i Sztuk, teatr oraz wiele pałaców.
4 czerwca 1796 miasto zajęły wojska Napoleona. Od marca 1797 tworzony jest tutaj trzeci batalion "Legionów Polskich posiłkujących Lombardię" pod szefem Ludwikiem Dembowskim. W 1799 r. miasto było oblegane przez wojska austriackie, które walczyło z Francją w ramach drugiej wojny koalicyjnej. Obrońcami byli m.in. legioniści polscy. 29 lipca podpisano układ kapitulacyjny, zgodnie z którym legioniści – dawni żołnierze austriaccy – mieli zostać wydani Austriakom. Z Mantui wydostało się tylko ok. 300 Polaków, którzy wmieszani pomiędzy Francuzów uniknęli zatrzymania.
W 1866 Mantua weszła w skład Królestwa Włoch.
W 2008 roku Mantua wraz z pobliską Sabbionetą zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Do najciekawszych miejsc i zabytków Mantui należą:
Azuchi, Japonia
Madison, USA
Charleville-Mézières, Francja Nevers, Francja
Weingarten, Niemcy
Hyderabad, Indie
Vitória, Brazylia
