| Marcel Desailly | ||
![]() |
||
| Imię i nazwisko | Marcel Desailly | |
| Data i miejsce urodzenia |
7 września 1968 Akra, Ghana |
|
| Pozycja | obrońca/pomocnik | |
| Wzrost | 188 cm | |
| Masa ciała | 82 kg | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1986–1992 1992–1993 1993–1998 1998–2004 2004–2005 2005–2006 |
Nantes Olympique Marsylia Milan Chelsea Al-Gharafa Qatar |
164 (5) 57 (2) 164 (7) 222 (7) 28 (15) 7 (0) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1993–2004 | 116 (3) | |
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
Marcel Desailly (wym. [maʁsɛl dəsaji]; ur. 7 września 1968 w Akrze, Ghana jako Odonkey Abbey) – były francuski piłkarz występujący na pozycji obrońcy lub pomocnika, reprezentant Francji, zdobywca Mistrzostwa Świata 1998, Mistrzostwa Europy 2000 oraz dwóch Klubowych Pucharów Europy (1993, 1994), w 2005 roku zakończył karierę w katarskim klubie Qatar Sports Club.
Desailly urodził się w Ghanie, jednak w wieku 4 lat został adoptowany przez rodzinę francuskiego dyplomaty i wychował się we Francji. W 1986 roku rozpoczął profesjonalną karierę piłkarską w zespole FC Nantes Atlantique (Ligue 1). W 1992 przeniósł się do Olympique Marsylia, z którym wygrał Ligue 1 w 1993 roku, jednak tytułu nie zdobył, gdyż klub pozbawiono go z powodu skandalu korupcyjnego. W tym samym roku sięgnął z zespołem po Klubowy Puchar Europy, wygrywając pierwszą edycję Ligi Mistrzów. Był to pierwszy w historii triumf klubu francuskiego w tych rozgrywkach. W 1994 został zakupiony przez największego giganta europejskiego futbolu wczesnych lat 90. A.C. Milan. Tam powtórzył wyczyn zdobycia Klubowego Pucharu Europy w 1994. Z zespołem z San Siro dwa razy sięgał także po mistrzostwo Włoch, w 1994 i 1996 oraz Superpuchar Europy w 1994 roku. W 1998 roku Desailly, już jako zdobywca Mistrzostwa Świata, został zakupiony za 4,6 mln funtów przez Chelsea F.C., trenowanej przez Ruuda Gullita. Piłkarz szybko zaadaptował się do warunków gry w Premier League. W drużynie Chelsea grał na środku obrony lub na pozycji defensywnego pomocnika. W swoim pierwszym sezonie zajął z klubem 3. miejsce w Premier League. W sezonie 1999/2000 występował w meczach Ligi Mistrzów i zdobył z drużyną Puchar Anglii. Po odejściu Dennisa Wise'a Desailly został kapitanem Chelsea. W 2003 roku zdobył w meczu ligowym z Liverpoolem decydującą o zajęciu 4. miejsca bramkę, która otworzyła Chelsea drogę do Ligi Mistrzów. W 2004 roku doszedł wraz z drużyną do półfinału, w którym, w pierwszym meczu z AS Monaco został wyrzucony z boiska. Desailly szykował się do odejścia z drużyny Romana Abramowicza i José Mourinho, jednak zostawił godnego następcę, Johna Terry'ego. W 2004 roku przeniósł się do Kataru, gdzie kończył swoją piłkarską karierę. Tam grał w zespole Al-Gharafa, gdzie był nawet najlepszym strzelcem. 2005 rok spędził w Qatar Sports Club, który był jego ostatnim klubem w karierze.
Desailly zadebiutował w reprezentacji Francji w 1993 roku, jednak dopiero w 1996 wywalczył sobie miejsce w podstawowym składzie. Był jednym z filarów drużyny, która zdobyła Mistrzostwo Świata 1998 oraz Mistrzostwo Europy 2000. Po odejściu Didiera Deschampsa został kapitanem drużyny. Zdobył również dwa razy Puchar Konfederacji (2001 i 2003), występował na Mistrzostwach Świata 2002 oraz Mistrzostwach Europy 2004, po których zakończył reprezentacyjną karierę. Desailly był liderem, jeżeli chodzi o liczbę rozegranych w reprezentacji Francji meczów, których ma na swoim koncie 116 (3 bramki), ale został wyprzedzony przez Thurama.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||