Marcin Kacprzak (ur. 6 listopada 1888 w Podolszycach (obecnie dzielnica Płocka), zm. 14 lipca 1968 w Warszawie) – lekarz, wychowawca, publicysta.
Od września 1906 r. rozpoczął naukę w nowo otwartym gimnazjum miejskim. W 1908 r. zdał egzamin dojrzałości i udał się na studia do Paryża i USA.
Dyplom lekarski otrzymał w 1915 r. w Charkowie, tam też rozpoczął pracę zawodową. W 1921 r. podjął pracę lekarza sanitarnego w Warszawie, a trzy lata później w USA, gdzie uzyskał tytuł doktora zdrowia publicznego. Stopień doktora nauk medycznych otrzymał w 1930 r. w Krakowie. Odtąd już na stałe związał się z medycyną społeczną i epidemiologiczną.
Od 1945 r. już jako profesor zwyczajny kierował Katedrą Higieny Akademii Medycznej w Warszawie, której przez długie lata był również rektorem. Zajmował się badaniem stanu zdrowia mieszkańców wsi polskiej, szczególnie mazowieckiej. Sprawował wiele funkcji w organizacjach zagranicznych i krajowych. Po II wojnie światowej był współorganizatorem Światowej Organizacji Zdrowia (WHO). Jako jeden z pierwszych otrzymał najwyższe wyróżnienie WHO w Pałacu Narodów w Genewie – Nagrodę im. Leona Bernarda. Po wojnie doprowadził do reaktywowania Polskiego Towarzystwa Higienicznego, którego prezesem był do końca życia. Od 1962 r. był członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk, gdzie przewodniczył Komitetowi Higieny. Był członkiem honorowym Towarzystwa Naukowego Płockiego.
W 1964 r. otrzymał godność Honorowego Obywatela miasta Płocka. Wojewódzki Szpital Zespolony w Płocku-Winiarach nosi imię Marcina Kacprzaka.