Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyMarcin Nitschke (ur. 26 maja 1983 w Zielonej Górze) – polski snookerzysta. Trenuje w prowadzonym przez siebie klubie HotShots Snooker&Bilard, gdzie również prowadzi Akademię Snookera. Jego najwyższy break turniejowy to 129 punktów, a treningowy 147. Jako ulubionego zawodnika snookera wymienia Ronnie O'Sullivana[1].
Spis treści |
Marcin Nitschke mieszka w Zielonej Górze. Snookerem zainteresował się w wieku 10 lat, na samym początku istnienia tej dyscypliny sportu w Polsce. Po roku 1995 zaczął regularnie zdobywać medale podczas Mistrzostw Polski w kategoriach juniorskich i systematycznie notował medalowe miejsca w rankingowych turniejach na terenie całego kraju.
Rozkwit jego kariery to okres przełomu XX i XXI wieku, kiedy zaczął ocierać się o medalowe pozycje w krajowych imprezach mistrzowskich bez ograniczeń wiekowych. Jego talent został zauważony przez opiekunów kadry narodowej, co poskutkowało debiutem zielonogórzanina na arenie międzynarodowej. Początkowo nie osiągał spektakularnych rezultatów.
Pierwszy poważny sukces Nitschke odniósł w 2002 roku, zwyciężając w Otwartych Mistrzostwach Polski. W turnieju rozgrywanym w Kaliszu zwyciężył w finale Krzysztofa Wróbla 4:0, wbijając również najwyższego breaka w turnieju (84 punkty)[2]. Tytuł potwierdził przynależność tego zawodnika do krajowej czołówki. Medale tej najważniejszej krajowej imprezy snookerowej zdobywał on jeszcze w kolejnych trzech latach. Podczas Mistrzostw świata do lat 21, rozgrywanych w 2003 roku w Irlandii, wbił breaka w wysokości 129 punktów. Przez 7 lat, aż do Otwartych Mistrzostw Polski 2010, pozostawało to największe tego rodzaju osiągnięcie polskiego zawodnika w oficjalnych rozgrywkach, a w międzynarodowych imprezach mistrzowskich do dziś (stan na: 6 września 2010 r.) żaden z Polaków nie zbliżył się do tego wyniku.
Przełom w karierze zielonogórzanina nastąpił w 2006 roku. Po niemal czterech latach dominacji Rafała Jewtucha, który nieprzerwanie prowadził w Polskim Rankingu Snookera, dwie wygrane imprezy na początku sezonu pozwoliły Nitschkemu objąć prowadzenie w tym rankingu[3]. Sukcesy na w Polsce poskutkowały udziałem Nitschkego w zgrupowaniu kadry w Akademii Snookera w Sheffield, gdzie odtąd trenuje pod okiem najlepszych szkoleniowców na świecie.
Sezon 2007/8 to jak dotąd najbardziej udany rok w karierze Marcina Nitschke. Na krajowym podwórku poniósł tylko jedną porażkę. W kwietniu 2007 roku po raz drugi został Mistrzem Polski w kategorii otwartej, ponownie w Kaliszu, zwyciężając w finale Jacka Waltera. Pierwszy raz w karierze zakończył sezon na pierwszym miejscu w rankingu zamknięcia sezonu[4], zapewniając sobie to miejsce na długo przed zakończeniem rozgrywek. W czerwcu 2007 roku wziął udział w zaproszeniowym turnieju Warsaw snooker Tour, gdzie czterech polskich zawodników zmierzyło się z czterema zawodnikami z pierwszej 16 oficjalnego rankingu światowego. Nitschke uległ wielokrotnemu Mistrzowi świata, Steve'owi Davisowi 2:4, uzyskując w jednym z podejść punktowych 101 oczek.
Po zakończeniu sezonu 2007/8, z bilansem meczów 31-1, kolejnym celem zielonogórzanina stało się zdobycie złotego medalu Mistrzostw Polski 2008. Po trzymiesięcznym okresie przygotowawczym, w tym zgrupowaniu w Sheffield, bez problemu przeszedł przez fazę grupową i pucharową. Finałowy mecz z Rafałem Jewtuchem, toczony do 7 wygranych frejmów, przegrał w trzynastej partii na przedostatniej bili[5]. Tym samym utracił przodownictwo w rankingu. Porażka przełożyła się też na obniżkę formy sportowej. Czerwcowe Mistrzostwa Europy, rozgrywane w Lublinie, zakończył w fazie 1/16 finału.
Pomimo słabszych rezultatów w krajowych zawodach, Nitschke został powołany do kadry na Mistrzostwa świata Amatorów w austriackim Wels. Po ośmiu miesiącach od porażki z Jewtuchem zawodnik osiągnął 1/8 finału najważniejszej otwartej amatorskiej imprezy na świecie, czego nie dokonał dotychczas żaden z Polaków (większe sukces notowaliśmy tylko wśród pań). Rok ukoronował tytułem Drużynowego Mistrza Polski zdobywając w Kaliszu medale wraz z Krzysztofem Wróblem i Jasonem Wrightem.
W styczniu 2009 roku tragicznie zmarł starszy brat Marcina – Damian – również zawodnik związany ze snookerem, a także sędzia, organizator zawodów i współprowadzący z Marcinem klub Hot Shots w Zielonej Górze[6]. To wydarzenie miało wpływ na szanse Nitschkego w walce o medale w marcowych Mistrzostwach Polski. Pod względem sportowym rok ten był jednak dla zawodnika udany. Wygrał 5 turniejów i obronił tytuł Drużynowego Mistrza Polski (z Wróblem i Adamem Stefanowem - podopiecznym Nitschkego i wychowankiem klubu Hot Shots).
W 2010 roku odniósł kolejny sukces poza granicami kraju, tym razem w Drużynowych Mistrzostwach Europy, gdzie wraz z Krzysztofem Wróblem i Jarosławem Kowalskim doszedł do ćwierćfinału[7]. Z grupą kadrowiczów rozpoczął starty w turniejach pod egidą Światowej Profesjonalnej Federacji Snookera i Bilarda, gdzie podejmują próby rywalizacji z profesjonalnymi zawodnikami.
Niezależnie od własnej kariery zawodniczej, Marcin Nitschke notuje sukcesy jako szkoleniowiec. Dzięki doświadczeniu zdobytemu na międzynarodowej arenie i współpracy z trenerami z Akademii w Sheffield, młodzi zawodnicy klubu Hot Shots uzyskują wartościowe wyniki nie tylko w Polsce. Jego wychowankami są m.in.: Adam Stefanów, multimedalista juniorskich Mistrzostw Polski (trzykrotny złoty medalista tych zawodów) i członek kadry narodowej, doświadczony w imprezach zagranicznych, Mateusz Baranowski, jeden z najmłodszych medalistów juniorskich Mistrzostw Polski, oraz Agata Czerwińska, brązowa medalistka Mistrzostw Polski Kobiet.
Po śmierci brata Marcin zajmuje się organizacją dużych imprez sportowych w klubie Hot Shots (turniejami lokalnymi zajmuje się teraz Weronika Nowicka, zawodniczka klubu). W krótkim czasie organizował Mistrzostwa Polski do lat 21 (maj 2009), dwie edycje Memoriału Damiana Nitschke (sierpień 2009, sierpień 2010, turniej pool-bilardowy) i zaproszeniowy turniej BGŻ & HOT SHOTS MASTERS (styczeń 2010). Wszystkie te imprezy uzyskały bardzo wysokie opinie ze strony uczestników. W ich organizacji pomagali liczni sponsorzy, a honorowy patronat objęły władze Zielonej Góry[8].
W listopadzie 2010 roku, z inicjatywy Marcina Nitschke, ma odbyć się turniej z udziałem profesjonalistów i czołowych polskich zawodników, w formule zbliżonej do Warsaw snooker Tour. Będzie to najważniejsza snookerowa impreza w kraju w tym roku.
Powołany do Kadry Narodowej na sezon 2010/2011.
Warszawa 7-9.05.2010, Zielona Góra 24-25.04.2010,Drużynowy Mistrz Polski w snookera 19-20.12.2009 Lublin
Powołany do Kadry Narodowej na sezon 2009/2010
Zielona Góra 20-21.12.2009, Kalisz 13-15.11.2009, Szczecin 23-25.10.2009, Warszawa 25-27.09.2009, Kalisz 26-28.08.2009, Szczecin 23-24.05.2009, Lublin 4-5.04.2009,Drużynowy Mistrz Polski w snookera 13-14.12.2008 Kalisz
Powołany do Kadry Narodowej na sezon 2008/2009
Zielona Góra 20-21.12.2008, Kalisz 28-30.11.2008, Szczecin 12-14.09.2008, Wrocław 23-24.08.2008, Szczecin 10-11.05.2008, Warszawa 13-16.03.2008 (wicemistrz Polski)Mistrz Polski w snookera 13-15.04.2007 Kalisz
Powołany do Kadry Narodowej na sezon 2007/2008
Szczecin 28-30.09.2007, Kalisz 8-9.09.2007[9], Warszawa 22-24.06.2007, Kalisz 19-21.05.2007, Zielona Góra 28-29.04.2007, Zielona Góra 10-11.02.2007, Kalisz 27-28.01.2007,
Powołany przez PZSiBA do kadry narodowej na sezon 2006-2007.
Kalisz 10-12.03.2006, Gdańsk 7-9.04.2006, Warszawa Akademia Snookera 26-28.05.2006, Zielona Góra 1-3.09.2006, Warszawa 28-29.10.2006,Powołany przez PZSiBA do kadry narodowej na sezon 2005-2006
– turnieje PORS są to turnieje zaliczane do Polskiego Rankingu Snookera. Ilość gwiazdek wskazuje na rangę turnieju. Turnieje o najniższej randze mają natomiast Mistrzostwa Polski jako jedyny turniej mają 
