| Marcin Daniel Nurowski | |
| Data i miejsce urodzenia | 7 września 1934 Lublin |
| Wiceminister handlu wewnętrznego i usług | |
| Przynależność polityczna | Stronnictwo Demokratyczne |
| Okres urzędowania | od grudnia 1981 do 1988 |
| Wiceprezydent Warszawy | |
| Przynależność polityczna | Stronnictwo Demokratyczne |
| Okres urzędowania | od 1988 do 1988 |
| Minister rynku wewnętrznego | |
| Przynależność polityczna | Stronnictwo Demokratyczne |
| Okres urzędowania | od 1988 do 1989 |
| Odznaczenia | |
Marcin Daniel Nurowski (ur. 7 września 1934 w Lublinie) – polski prawnik i ekonomista, historyk, dyplomata, wiceprezydent Warszawy (1988), wiceminister handlu wewnętrznego i usług (1981–1988) oraz minister rynku wewnętrznego (1988–1989).
Syn Czesława i Janiny Nurowskich. Ukończył historię i prawo na Uniwersytecie Warszawskim.
Od 1957 związany z SD. Podjął pracę w Centralnej Komisji ds. Kół Młodych SD jako jej sekretarz. Od 1965 był zatrudniony w Komitecie Drobnej Wytwórczości w charakterze naczelnika wydziału, następnie wicedyrektora departamentu, później był m.in. głównym specjalistą w Ministerstwie Handlu Wewnętrznego i Usług. Od 1977 ponownie pracował w Centralnym Komitecie SD, gdzie kierował Centralnym Ośrodkiem Kształcenia Kadr SD.
W grudniu 1981 objął tekę wiceministra handlu wewnętrznego i usług w rządzie Wojciecha Jaruzelskiego (na stanowisku pozostał do 1988). W 1988 przez kilka miesięcy był wiceprezydentem Warszawy, po czym został mianowany ministrem rynku wewnętrznego w rządzie Mieczysława Rakowskiego (od października 1988 do września 1989). Po dwuletniej przerwie w pracy objął w 1992 posadę dyrektora spółdzielni rzemieślniczej w Otwocku (do 1994), następnie był radcą ambasady RP w Estonii i kierownikiem Wydziału Handlowo-Ekonomicznego placówki (do 2000).
Opublikował kilka książek, kilkaset artykułów prasowych (dotyczących prawa, ekonomii oraz historii regionalnej), był także inicjatorem powstania słownika polsko-estońskiego. W 2005 ukazała się jego książka poświęcona Szymonowi Aszkenazemu.
Odznaczony m.in. Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Brat Piotra Nurowskiego.
|
||||||||||