| Święty | |
| Marcin Turowski | |
| święty mnich (prepodobnyj) | |
| Data urodzenia | II poł. lat 90. XI wieku Turow |
| Data śmierci | 1150 wyspa Bołoń |
| Kościół / wyznanie | Patriarchat Konstantynopolitański |
| Data kanonizacji | XII/XIII w przez metropolita kijowski |
| Wspomnienie | 27 czerwca |
Marcin Turowski (ur. II poł. lat 90. XI wieku w Turówie - zm. 1150 na wyspie Bołoń) - święty mnich prawosławny.
Jego młodość i wczesna działalność są nieznane. Już jako zakonnik jest wzmiankowany w Opowieści o Borysie i Glebie, jest też bohaterem żywotu napisanego przez biskupa i późniejszego świętego Cyryla Turowskiego zatytułowanego Słowo o Marcinie mnichu.
Mnich Marcin był kucharzem kolejnych biskupów turowskich: Symeona, Ignacego, Joachima i Jerzego. Ten ostatni, widząc podeszły wiek zakonnika, pozwolił mu zaprzestać wykonywania tej pracy i zamieszkać samotnie w porzuconym klasztorze św. św. Borysa i Gleba na wyspie Bołoń w rozlewisku Prypeci. Zakonnik żył tam do 1149, kiedy ciężko zachorował, a żaden inny mnich nie był w stanie dostać się na wyspę. Wówczas według hagiografii mnicha mieli odwiedzić święci Borys i Gleb, uzdrawiając go. Marcin zmarł w opinii świętości dopiero w roku następnym.