Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Marek Czarnecki | |
| Data i miejsce urodzenia | 22 marca 1959 Chorzów |
| Poseł do PE VI kadencji | |
| Przynależność polityczna | Partia Demokratyczna |
| Okres urzędowania | od 20 lipca 2004 do 13 lipca 2009 |
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
Marek Aleksander Czarnecki (ur. 22 marca 1959 w Chorzowie) – polski prawnik, adwokat, polityk, były wojewoda bialskopodlaski, od 2004 do 2009 poseł do Parlamentu Europejskiego.
Spis treści |
W 1983 ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, a w 1986 studia na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych tego uniwersytetu. Odbył aplikację sędziowską i adwokacką. Prowadził własną praktykę adwokacką w międzynarodowej kancelarii prawniczej "Ole Nielsen & Partners", napisał wspólnie z Lidią Bagińską komentarz do prawa wekslowego i czekowego[1].
Od 1998 do 2000 był prezesem zarządu Ruchu S.A., a w latach 2000–2001 wiceprezesem Agencji Mienia Wojskowego. Następnie otworzył w Warszawie wraz z Lidią Bagińską własną kancelarię prawną.
W wyborach parlamentarnych w 1997 kandydował bez powodzenia do Sejmu z listy Akcji Wyborczej Solidarność z rekomendacji Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego[2]. Objął stanowisko wojewody bialskopodlaskiego, które zajmował do 1998. Wstąpił do Polskiego Porozumienia Chrześcijańskich Demokratów i z listy Akcji Wyborczej Solidarność Prawicy w 2001 ponownie bezskutecznie kandydował do Sejmu[3].
W 2003 został doradcą prawnym, a następnie członkiem Samoobrony RP[4]. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004, otrzymawszy 43 609 głosów zdobył z jej listy w okręgu mazowieckim mandat deputowanego. Pracował w Komisji Prawnej Parlamentu Europejskiego. Początkowo pozostawał niezrzeszony, następnie wstąpił do frakcji Unii na rzecz Europy Narodów. Był członkiem komitetu wyborczego Andrzeja Leppera jako kandydata w wyborach prezydenckich w 2005[5]. W 2006 kandydował na urząd prezydenta m.st. Warszawy[6]. Zajął ostatnie miejsce, zdobywając 1096 głosów (0,16%)[7].
W styczniu 2008 wystąpił z Samoobrony RP i przeszedł do Stronnictwa "Piast"[8]. W czerwcu 2008 opuścił to ugrupowanie i wszedł w Parlamencie Europejskim w skład grupy Porozumienie Liberałów i Demokratów na rzecz Europy. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 bezskutecznie ubiegał się o reelekcję z ramienia koalicji Porozumienie dla Przyszłości (z nominacji Partii Demokratycznej). W 2010 wstąpił do Stronnictwa Demokratycznego, gdzie objął funkcję członka rady naczelnej w grupie uznającej przywództwo Pawła Piskorskiego[9].
