Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Marek Jurek | |
  |
|
| Data i miejsce urodzenia | 28 czerwca 1960 Gorzów Wielkopolski |
| Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej | |
| Przynależność polityczna | Prawo i Sprawiedliwość / Prawica Rzeczypospolitej |
| Okres urzędowania | od 26 października 2005 do 27 kwietnia 2007 |
| Poprzednik | Włodzimierz Cimoszewicz |
| Następca | Ludwik Dorn |
| Prezes Prawicy Rzeczypospolitej | |
| Przynależność polityczna | Prawica Rzeczypospolitej |
| Okres urzędowania | od 19 kwietnia 2007 |
| Przewodniczący KRRiT | |
| Okres urzędowania | od 10 maja 1995 do 28 grudnia 1995 |
| Poprzednik | Janusz Zaorski |
| Następca | Bolesław Sulik |
| Odznaczenia | |
  |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
Marek Jurek (ur. 28 czerwca 1960 w Gorzowie Wielkopolskim) – polski polityk, poseł X kadencji Sejmu PRL oraz I, IV i V kadencji Sejmu RP, prezes Prawicy Rzeczypospolitej, od 2005 do 2007 Marszałek Sejmu V kadencji. Kandydat na urząd Prezydenta RP w przedterminowych wyborach prezydenckich w 2010.
Spis treści |
Ukończył I LO im. Tadeusza Kościuszki w Gorzowie Wielkopolskim, następnie studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Temat jego pracy magisterskiej brzmiał Nacjonalizm i totalizm. Porównanie programów Stronnictwa Narodowego i Ruchu Narodowo-Radykalnego.
Pod koniec lat 70. zaangażował się w działalność opozycyjną. W latach 80. był współzałożycielem i uczestnikiem opozycyjnego Ruchu Młodej Polski, członkiem władz krajowych Niezależnego Zrzeszenia Studentów, pracował w redakcji podziemnej "Polityki Polskiej" i emigracyjnych "Znaków Czasu".
W 1989 należał do założycieli Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego. Był wiceprezesem i przewodniczącym rady naczelnej tej partii. W latach 1989–1993 sprawował mandat posła na Sejm X kadencji z listy Komitetu Obywatelskiego i I kadencji z listy Wyborczej Akcji Katolickiej. W Sejmie kontraktowym wspólnie z Janem Łopuszańskim i Stefanem Niesiołowskim współtworzył charakterystyczny wizerunek ZChN. Podczas I kadencji Sejmu był wiceprzewodniczącym Komisji Spraw Zagranicznych.
Od 10 maja 1995 do 9 maja 2001 zasiadał w Krajowej Radzie Radiofonii i Telewizji z nominacji Lecha Wałęsy, przewodniczył KRRiT od 10 maja do 28 grudnia 1995.
W 1999 wraz z Michałem Kamińskim udał się do Wielkiej Brytanii, by prywatnie spotkać się z generałem Augusto Pinochetem, oskarżonym w Hiszpanii o zbrodnie przeciwko ludzkości, zabójstwa i stosowanie tortur i osadzonym w areszcie domowym na podstawie "Konwencji w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa". W wyjeździe brał udział również dziennikarz Tomasz Wołek.
W latach 2001–2002 był członkiem Przymierza Prawicy, pełnił funkcję przewodniczącego rady politycznej tego ugrupowania. W wyborach parlamentarnych w 2001 uzyskał ponownie mandat poselski z ramienia Prawa i Sprawiedliwości w okręgu rzeszowskim. Po zjednoczeniu Przymierza Prawicy z Prawem i Sprawiedliwością 2 czerwca 2002 został wiceprezesem tej partii do spraw chrześcijańsko-społecznych. 18 stycznia 2003 na zjeździe partii razem z mniejszością działaczy opowiedział się przeciw uchwale wzywającej do głosowania za wstąpieniem do Unii Europejskiej w referendum.
W wyborach parlamentarnych w 2005 po raz czwarty uzyskał mandat poselski, tym razem w okręgu piotrkowskim.
26 października 2005 został wybrany na urząd Marszałka Sejmu V kadencji, głosami Prawa i Sprawiedliwości, Samoobrony RP, Ligi Polskich Rodzin oraz Polskiego Stronnictwa Ludowego. Uzyskał 265 głosów, a jego kontrkandydat z Platformy Obywatelskiej, Bronisław Komorowski, 133 głosy. Jako marszałek odbył kilka wizyt zagranicznych m.in. do Wilna, Londynu, Berlina, Turcji i Lwowa.
13 kwietnia 2007 po odrzuceniu przez Sejm projektu zmiany Konstytucji RP w tzw. sprawie ochrony życia poczętego zapowiedział, że podda pod głosowanie wniosek o odwołanie siebie z funkcji Marszałka Sejmu. 14 kwietnia tego samego roku zrezygnował również z członkostwa w partii Prawo i Sprawiedliwość oraz wszelkich funkcji partyjnych. 27 kwietnia Sejm 402 głosami przyjął jego dymisję z funkcji marszałka.
19 kwietnia 2007 ogłosił decyzję o utworzeniu nowej, prawicowej partii politycznej o profilu chrześcijańsko-konserwatywnym pod nazwą Prawica Rzeczypospolitej. 10 września tego samego roku podpisał porozumienie z LPR i UPR o nazwie Liga Prawicy Rzeczypospolitej celem wspólnego startu w przedterminowych wyborach. Marek Jurek bez powodzenia kandydował z własnego komitetu do Senatu.
.JPG&filetimestamp=20110513091522)
W 2008 został zarejestrowany jako kandydat w wyborach uzupełniających do Senatu zarządzonych w okręgu krośnieńskim na dzień 22 czerwca w związku ze śmiercią senatora Andrzeja Mazurkiewicza. Uzyskał 10 751 głosów, zajmując 3. miejsce spośród 12 kandydatów.
W 2009 ubiegał się o mandat w wyborach do Parlamentu Europejskiego jako lider listy Prawicy Rzeczypospolitej w warszawskim okręgu wyborczym. Jego partia nie przekroczyła jednak progu wyborczego. Na Marka Jurka zagłosowało 33 925 osób, co stanowiło 4,10% wszystkich głosów ważnych oddanych w tym okręgu[1].
13 lutego 2010 podczas konwencji wyborczej Prawicy Rzeczypospolitej w Warszawie zadeklarował swój start w wyborach prezydenckich[2]. 6 maja 2010 został zarejestrowany jako kandydat przez PKW. 16 czerwca przedstawił Społeczny Komitet Poparcia swojej kandydatury, w skład którego weszli m.in. Ludwik Dorn, Robert "Litza" Friedrich, Marcin Libicki, Cezary Mech, Andrzej Mikosz oraz Robert Tekieli[3].
W pierwszej turze uzyskał 177 315 głosów (1,06%), zajmując 8. miejsce spośród 10 kandydatów[4]. Przed drugą turą wyborów poparł Jarosława Kaczyńskiego[5].
Jest stałym publicystą katolickiej "Niedzieli" oraz katolickiego tygodnika "Gość Niedzielny" a także autorem książki Reakcja jest objawem życia, będącej zbiorem jego felietonów z lat 1999–2000. Blisko współpracuje z pismem "Christianitas", gdzie publikuje swoje artykuły światopoglądowe i polityczne. W 2009 wydał książkę Dysydent w państwie POPiS, w której znajdują się m.in. notatki z jego dziennika i wpisy z jego bloga. Współpracuje także z Radiem Wnet.
Marek Jurek deklaruje pełne poparcie dla nauczania Kościoła katolickiego, jest przeciwny zapłodnieniu pozaustrojowemu, aborcji, eutanazji, związkom homoseksualnym; wspiera naprotechnologię[8]. Opowiada się za oparciem przyszłości Polski i Europy na kultywowaniu tradycji cywilizacji chrześcijańskiej i kultury łacińskiej. Jest zwolennikiem mszy trydenckiej[9]. Jest honorowym członkiem Klubu Zachowawczo-Monarchistycznego[10].
Żonaty, jest ojcem czwórki dzieci (córek Zofii, Marii i Klary oraz syna Ludwika)[11].
|
|||||||
|
|||||||
