Marek Leśniewski (ur. 24 kwietnia 1963 w Bydgoszczy) – polski kolarz kolarz szosowy, sześciokrotny mistrz Polski, dwukrotny olimpijczyk, medalista mistrzostw świata (1989) i Igrzysk Olimpijskich (1988), zwycięzca Tour de Pologne (1985), selekcjoner polskiej kadry szosowej młodzieżowców i juniorów, trener. Zawodnik klubów Romet Bydgoszcz (1982-1984 i 1987-1988), CWKS Legia Warszawa (1985-1986), MDK Bydgoszcz (1990-1993), Zibi Casio Częstochowa (1993), Aubervilliers 93 Peugeot (1994-1996), Big-Mat Auber 93 (1997), CM Aubervilliers (1998-2001).
[edytuj] Igrzyska Olimpijskie
W 1988 zdobył srebrny medal w wyścigu drużynowym na 100 km (partnerami w drużynie byli Joachim Halupczok, Zenon Jaskuła i Andrzej Sypytkowski). W 1992 zajął w tej samej konkurencji szóste miejsce (partnerami w drużynie byli Dariusz Baranowski, Grzegorz Piwowarski i Andrzej Sypytkowski).
[edytuj] Mistrzostwa świata
- Ośmiokrotnie startował w mistrzostwach świata, a jego największe sukcesy to srebrny medal w wyścigu szosowym na 100 km w 1989 (partnerami w drużynie byli Joachim Halupczok, Zenon Jaskuła i Andrzej Sypytkowski) i szóste miejsce w wyścigu indywidualnym (1993).
[edytuj] Poszczególne starty
- 1983
- wyścig drużynowy na 100 km - 4 m.
- 1985
- wyścig indywidualny - 40 m.
- 1986
- wyścig drużynowy na 100 km - 9 m.
- 1987
- wyścig indywidualny - 74 m.
- wyścig drużynowy na 100 km - 7 m.
- 1989
- wyścig drużynowy na 100 km - 2 m.
- 1990
- wyścig drużynowy na 100 km - 10 m.
- 1991
- wyścig indywidualny - 57 m.
- 1993
- wyścig indywidualny - 6 m.
[edytuj] Mistrzostwa Polski w kolarstwie szosowym
Jego największym sukcesem było dwukrotne mistrzostwo Polski w wyścigu ze startu wspólnego (1991 i 1993) oraz mistrzostwo Polski w jeździe indywidualnej na czas (1991). Łącznie zdobył 15 medali mistrzostw.
[edytuj] Poszczególne starty
- 1982
- III miejsce w wyścigu jazda indywidualna na czas
- 1983
- Wicemistrz Polski w jeździe na czas parami (ze Zbigniewem Ludwiniakiem)
- III miejsce w wyścigu jazda indywidualna na czas
- 1985
- Mistrz Polski w wyścigu drużynowym na czas (z Legią Warszawa)
- 1986
- Mistrz Polski w wyścigu drużynowym na czas (Z Legią Warszawa)
- Wicemistrz Polski w jeździe na czas parami (ze Zbigniewem Ludwiniakiem)
- 1987
- III miejsce w wyścigu jazda indywidualna na czas
- 1988
- 1991
- Mistrz Polski w wyścigu ze startu wspólnego
- Mistrz Polski w wyścigu jazda indywidualna na czas
- Mistrz Polski w wyścigu parami na czas (z Piotrem Koczwarą)
- 1992
- III miejsce w wyścigu parami na czas (z Piotrem Koczwarą)
- III miejsce w wyścigu jazda indywidualna na czas
- 1993
- Mistrz Polski w wyścigu ze startu wspólnego (czas: 4:33.11 s.)
- III miejsce w wyścigu jazda indywidualna na czas
- 1996
- Wicemistrz Polski w wyścigu ze startu wspólnego
Największym sukcesem było zwycięstwo w 1985. Ponadto w 1984 i 1985 wygrywał klasyfikację punktową, a w 1985 także najwszechstronniejszych. Łącznie wygrał 5 etapów.
[edytuj] Poszczególne starty
- TdP 1983
- 2. miejsce w prologu (2,8 km ITT; strata do zwycięzcy +0,13 s.)
- TdP 1984
- 2 zwycięstwa etapowe: prolog (2,8 km ITT), IX. etap (141 km)
- 2. miejsce: I. etap (138 km), III. etap (153 km)
- lider wyścigu przez 2 dni
- 1. miejsce w klas. punktowej (128 pkt)
- 2. miejsce w klas. najwszechstronniejszych (67 pkt)
- 3. miejsce w klas. najaktywniejszych (12 pkt)
- TdP 1985 – triumfator wyścigu, czas: 28:59.32 s, średnia 42,2 km/h
- 2 zwycięstwa etapowe: II. etap (162 km), VIII. etap (174 km)
- 2. miejsce: prolog (3,0 km ITT), III. etap (34,0 km ITT)
- 3. miejsce: IX. etap (22,5 km ITT)
- lider wyścigu przez 9 dni
- 1. miejsce w klas. punktowej (78 pkt)
- 1. miejsce w klas. najwszechstronniejszych (78 pkt)
- TdP 1987
- 2. miejsce w klasyfikacji indywidualnej (strata do zwycięzcy całego wyścigu +7 s.)
- 2. miejsce: prolog (2,9 km ITT)
- 3. miejsce: III. etap (171 km)
- lider wyścigu przez 4 dni
- TdP 1993
- 2. miejsce w klasyfikacji indywidualnej (strata do zwycięzcy całego wyścigu +56 s.)
- 1 zwycięstwo etapowe: X. etap (46,0 km ITT)
- 3. miejsce: I. etap (182 km)
- TdP 1995
- 4. miejsce w klasyfikacji indywidualnej (strata do zwycięzcy całego wyścigu +3.49 s.)
- 2. miejsce: IV. etap (15,5 km ITT)
- TdP 1997
- 16. miejsce w klasyfikacji indywidualnej
- 1985 - 30 m.
- 1989 - 55 m.
[edytuj] Inne wyścigi amatorskie (1983-1993)
- 1983
- 1 miejsce w klasyfikacji łącznej
- 1984
- 1 zwycięstwo etapowe: prolog (3,2 km ITT)
- 1986
- 1 zwycięstwo etapowe: VI. etap (169 km)
- 1990
- 2. miejsce: II. etap (190 km), VI. etap (161 km)
- 3. miejsce: Vb. etap (47 km kryterium)
[edytuj] Olimpia's Tour
- 1988
- 1 zwycięstwo etapowe: IVb. etap (8,0 km ITT; czas: 8.53 s.)
- 2. miejsce: prolog (8,6 km ITT; czas: 10.52 s.), VIIb. etap (9,5 km ITT; czas: 11.53 s.)
[edytuj] Pozostałe wyścigi
- 1983 Ronde van West-Henegouwen: 3. miejsce, IVb. etap (103 km)
- 1986 Circuit Cycliste de la Sarthe: 2. miejsce, I. etap (22,0 km ITT)
- 1989 Postgirot Open: 3. miejsce, prolog (2,6 km ITT)
[edytuj] Wyścigi zawodowe (1994-1997)
W 1996 startował w Tour de France, ale nie ukończył wyścigu. W latach 1994-1997 czterokrotnie wystąpił w wyścigu Paryż-Tours (najwyższa pozycja 35 w 1995)
|
Zwycięzcy Tour de Pologne |
|
Feliks Więcek ( 1928) • Józef Stefański ( 1929) • Jerzy Lipiński ( 1933) • Bolesław Napierała ( 1937, 1939) • Stanisław Grzelak ( 1947) • Wacław Wójcik ( 1948, 1952) • Francesco Locatelli ( 1949) • Mieczysław Wilczewski ( 1953) • Marian Więckowski ( 1954, 1955, 1956) • Henryk Kowalski ( 1957, 1961) • Bogusław Fornalczyk ( 1958) • Wiesław Podobas ( 1959) • Roger Diercken ( 1960) • Jan Kudra ( 1962, 1968) • Stanisław Gazda ( 1963) • Rajmund Zieliński ( 1964) • Józef Beker ( 1965) • Józef Gawliczek ( 1966) • Andrzej Bławdzin ( 1967) • Wojciech Matusiak ( 1969) • Jan Stachura ( 1970) • Stanisław Szozda ( 1971) • José Luis Viejo ( 1972) • Lucjan Lis ( 1973) • André Delcroix ( 1974) • Tadeusz Mytnik ( 1975) • Janusz Kowalski ( 1976) • Lechosław Michalak ( 1977) • Jan Brzeźny ( 1978, 1981) • Henryk Charucki ( 1979) • Czesław Lang ( 1980) • Andrzej Mierzejewski ( 1982, 1984, 1988) • Tadeusz Krawczyk ( 1983) • Marek Leśniewski ( 1985) • Marek Kulas ( 1986) • Zbigniew Piątek ( 1987) • Marek Wrona ( 1989) • Mieczysław Karłowicz ( 1990) • Dariusz Baranowski ( 1991, 1992, 1993) • Maurizio Fondriest ( 1994) • Zbigniew Spruch ( 1995) • Wiaczesław Dżawanian ( 1996) • Rolf Järmann ( 1997) • Siergiej Iwanow ( 1998) • Tomasz Brożyna ( 1999) • Piotr Przydział ( 2000) • Ondřej Sosenka ( 2001, 2004) • Laurent Brochard ( 2002) • Cezary Zamana ( 2003) • Kim Kirchen ( 2005) • Stefan Schumacher ( 2006) • Johan Vansummeren ( 2007) • Jens Voigt ( 2008) • Alessandro Ballan ( 2009) • Daniel Martin ( 2010) • Peter Sagan ( 2011)
|
|
[edytuj] Bibliografia
- Bogdan Tuszyński Złota księga kolarstwa polskiego, wyd. Polska Oficyna Wydawnicza "BGW", Warszawa 1995
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
