Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Marek Markiewicz | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 16 marca 1952 Łódź |
| Poseł I kadencji Sejmu | |
| Przynależność polityczna | Solidarność |
| Okres urzędowania | od 25 listopada 1991 do 31 maja 1993 |
| Poseł III kadencji Sejmu | |
| Przynależność polityczna | Akcja Wyborcza Solidarność |
| Okres urzędowania | od 20 października 1997 do 18 października 2001 |
| Przewodniczący KRRiT | |
| Okres urzędowania | od 19 kwietnia 1992 do 1 marca 1994 |
| Następca | Ryszard Bender |
Marek Sławomir Markiewicz (ur. 16 marca 1952 w Łodzi) – polityk, dziennikarz, adwokat, poseł na Sejm, I i III kadencji.
W 1973 ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego, gdzie następnie pracował jako asystent do 1979. W 1980 przystąpił do "Solidarności". Był członkiem zarządu Regionu oraz delegatem na I Krajowy Zjazd Delegatów w Gdańsku. Do grudnia 1981 pracował jako dziennikarz w Ośrodku Łódzkim TVP. Za działalność opozycyjną został zwolniony z pracy w telewizji po wprowadzeniu stanu wojennego. Od 1982 do 1988 pracował jako taksówkarz[1]. W tym okresie kontynuował działalność opozycyjną w niejawnych strukturach związku, pisał artykuły do prasy podziemnej, pełnił dyżury prawnicze w Ośrodku Pomocy Osobom Pozbawionym Pracy przy Parafii Najświętszego Zbawiciela w Łodzi. W latach 1989 do 1991 był redaktorem naczelnym łódzkiego ośrodka TVP, następnie do 1992 wiceprezesem Komitetu ds. Radia i Telewizji "Polskie Radio i Telewizja".
W latach 1991–1993 sprawował także mandat posła na Sejm I kadencji z listy związkowej. Był również członkiem Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji od początku jej istnienia (od 19 kwietnia 1992 do 23 września 1994), a także jej pierwszym przewodniczącym (do 1 marca 1994). Zasiadał w KRRiT z nominacji prezydenta Lecha Wałęsy. Po podpisaniu koncesji dla telewizji Polsat został przez niego odwołany z funkcji przewodniczącego – jak później stwierdził NSA – z naruszeniem prawa. Takie postępowanie prezydenta nazwano "falandyzacją prawa".
W 1995 zgłosił swą kandydaturę w wyborach prezydenckich jako kandydat popierany początkowo przez Partię Republikanie. Zebrał wymagane 100 tys. podpisów poparcia i został zarejestrowany przez Państwową Komisję Wyborczą. Wycofał się jeszcze przed I turą wyborów, rezygnując na rzecz kandydatury Lecha Wałęsy.
Po raz drugi zasiadał w Sejmie od 1997 do 2001, będąc posłem z listy Akcji Wyborczej Solidarność z Łodzi. Działał w stowarzyszeniu Nowa Polska i Ruchu Społecznym. W 2001 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję. W wyborach samorządowych w 2002 był kandydatem na prezydenta Łodzi popieranym przez Ruch Społeczny i SKL-Ruch Nowej Polski, jednak kilka dni przed wyborami zrezygnował z kandydowania i wyraził swoje poparcie dla Jerzego Kropiwnickiego[2]. W 2004 przystąpił do Partii Centrum, rok później bez powodzenia kandydował do Senatu. W latach 2001–2007 prowadził kancelarię adwokacką w Łodzi.
Od lat 90. związany z Polsatem (prowadził m.in. program Bumerang). W 2007 kierował kanałem TV Biznes[3]. Od lutego 2008 do marca 2009 był dyrektorem Pionu Informacji i Publicystyki Grupy Polsat. Po odejściu z telewizji podjął pracę w kancelarii Rymar i Partnerzy w Warszawie, od 2011 działającej jako Markiewicz i Partnerzy[4]. W marcu 2010 został członkiem Prawa i Sprawiedliwości[5], w 2011 kandydował z ramienia tej partii do Sejmu.
Wyróżniony odznaką "Zasłużony Działacz Kultury" i medalem "O niepodległość Polski i Praw Człowieka 13 XII 1981 – 4 VI 1989". Zdobył tytuł "Łodzianin Roku 1993"[6]. Za działalność opozycyjną wyróżniony w 2010 przez ministra sprawiedliwości[7].
|
|||||||
