Maria Żmigrodzka

Maria Żmigrodzka (ur. 4 listopada 1922 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 21 lutego 2000) – polska historyk i krytyk literatury.

Podczas okupacji niemieckiej działała w Armii Krajowej, studiowała na tajnych kompletach (studia ukończyła po wojnie na Uniwersytecie Łódzkim). W latach 1947–1953 była jednym z redaktorów tygodnika "Wieś", odpowiedzialna za dział krytyki literackiej. Od 1948 pracowała w PAN. W 1957 zdobyła stopień docenta, a w 1964 została profesorem. W krytyce literackiej szczególnie zajmowała się epoką pozytywizmu, także polskiego romantyzmu. Była członkinią Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Współpracowała z prof. Marią Janion.

Publikacje

• 1955 – Pisma (m.in. Estetyka Edwarda Dembowskiego)
• 1957 – Edward Dembowski i polska krytyka literacka
• 1964 – Orzeszkowa (cz. 1 - Młodość pozytywizmu)
• Proza fabularna w kraju
• 1971 – Problemy polskiego romantyzmu
• 1978 – Romantyzm i historia (wraz z Marią Janion)

Zobacz też

• Krytyka literacka