| Maria Andegaweńska królowa Węgier |
|
| Królowa Węgier | |
| Okres panowania | od 1382 do 1385 |
| Poprzednik | Ludwik Węgierski |
| Następca | Karol II |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Andegawenowie |
| Urodzona | 1371 |
| Zmarła | 17 maja 1395 |
| Ojciec | Ludwik Węgierski |
| Matka | Elżbieta Bośniaczka |
| Mąż | Zygmunt Luksemburski |
Maria Andegaweńska, (węg. Mária, chor. Marija, ur. 1371 r., zm. 17 maja 1395) – królowa Węgier od 1382.
Była córką króla Polski i Węgier Ludwika Węgierskiego i Elżbiety Bośniaczki. Już w dzieciństwie ojciec zaaranżował jej małżeństwo z Zygmuntem Luksemburskim, jej siostra Jadwiga Andegaweńska miała poślubić Wilhelma Habsburga[1].
W 1382 po śmierci Ludwika została królową Węgier, rzeczywista władza spoczęła jednak w ręku jej matki Elżbiety Bośniaczki. Po władzę sięgnął wtedy najstarszy żyjący potomek Andegawenów - król Neapolu Karol III z Durazzo. W grudniu 1385 strącił Marię z tronu i koronował się na króla Węgier jako Karol II[2]. W wyniku spisku Elżbiety Bośniaczki i palatyna Mikołaja z Gary nowy król został w lutym 1386 zamordowany. Władzę w wewnętrznie osłabionym kraju ponownie objęły Elżbieta z córką[2]. W obawie przed zwolennikami zamordowanego monarchy obie kobiety schroniły się w posiadłości rodu z Gary w południowych Węgrzech. Wkrótce zostały napadnięte i uwięzione w zamku Nowy Grod nad Adriatykiem z polecenia męża Marii - Zygmunta Luksemburskiego. Elżbieta nie doczekała się pomocy od zięcia, który dążył do przejęcia korony węgierskiej. Została uduszona na oczach córki przed 15 stycznia 1387[3]. Z niewoli Marię wyzwolił dopiero Zygmunt Luksemburski, za cenę przyjęcia korony węgierskiej w czerwcu 1387[3].
| 4. Karol Robert | ||||||
| 2. Ludwik Węgierski | ||||||
| 5. Elżbieta Łokietkówna | ||||||
| 1. Maria Andegaweńska | ||||||
| 6. Stefan II Kotromanić | ||||||
| 3. Elżbieta Bośniaczka | ||||||
| 7. Elżbieta kujawska | ||||||
| Poprzednik Ludwik Węgierski |
Królowa Węgier 1382-1385 |
Następca Karol II |