| Maria Hrabowska | |
| Data urodzenia | 8 lutego 1936 |
| Miejsce urodzenia | Poznań, |
| Data śmierci | 14 lipca 2008 |
| Miejsce śmierci | Gdańsk, |
| Stopień instruktorski | harcmistrzyni |
| Organizacja harcerska | Związek Harcerstwa Polskiego |
| Przewodnicząca ZHP | |
| Okres sprawowania | od 13 lipca 1996 do 7 grudnia 2001 |
| Poprzednik | Stefan Mirowski |
| Następca | Wojciech Katner |
| Odznaczenia | |
Maria Hrabowska (ur. 8 lutego 1936 w Poznaniu, zm. 14 lipca 2008 w Gdańsku) – prof. dr hab. nauk medycznych, patomorfolog, immunolog Akademii Medycznej w Gdańsku, członek Solidarności, instruktorka Związku Harcerstwa Polskiego w stopniu harcmistrzyni, Przewodnicząca ZHP (1996–2001).
Spis treści |
Maria Hrabowska była kierownikiem Samodzielnej Pracowni Patomorfologii Klinicznej Instytutu Położnictwa i Chorób Kobiecych Akademii Medycznej w Gdańsku. 31 marca 1993 uzyskała tytuł profesora nauk medycznych.
Maria Hrabowska wstąpiła do harcerstwa mając 11 lat. Od 1957 roku działała w kręgu starszoharcerskim "Westerplatte". W 1959 została podharcmistrzynią w kręgu akademickim Akademii Medycznej w Gdańsku. Działała w nim do 1961, do momentu rozwiązania Hufca Harcerek Gdańsk-Śródmieście. W latach 1972-1975 Maria Hrabowska systematycznie odwiedzała chorego Józefa Grzesiaka "Czarnego".
Wróciła do harcerstwa w 1980, wstępując do Kręgu im. A. Małkowskiego w Gdańsku. W 1982 zostaje harcmistrzynią, a w 1990 przewodniczącą Naczelnego Sądu Harcerskiego. Z jej inicjatywy stworzono przy nim Harcerski Rejestr Represjonowanych. Współtwórczyni programu wychowania zdrowotnego w ZHP.
W latach 1996-2001 pełniła funkcję Przewodniczącej Związku Harcerstwa Polskiego.
Była aktywnym członkiem NSZZ "Solidarność". Zaangażowała się też w działalność Związku Legionistów Polskich, gdzie pełniła funkcję komendantki Okręgu Północnego. Współpracowała z Muzeum Czynu Niepodległościowego w Krakowie.
|
||||||||||||||