| Maria Kobuszewska-Faryna | |
| Data i miejsce urodzenia | 5 stycznia 1920 Warszawa |
| Data i miejsce śmierci | 22 listopada 2009 Warszawa |
| Miejsce spoczynku | Cmentarz Powązkowski w Warszawie |
| Zawód | lekarz |
| Tytuł | profesor |
| Odznaczenia | |
Maria Kobuszewska-Faryna (ur. 5 stycznia 1920 w Warszawie, zm. 22 listopada 2009 w Warszawie) – polska lekarka, patomorfolog, profesor medycyny.
Po maturze rozpoczęła studia na Wydziale Medycyny Uniwersytetu Warszawskiego, kontynuowała je od 1941 w Szkole Zawodowej dla Pomocniczego Personelu Sanitarnego Jana Zaorskiego. Wstąpiła do AK, gdzie była znana pod pseudonimem „doktor Marysia”. W marcu 1943 razem z częścią studentów została aresztowana i przez 6 tygodni była w więzieniu na Pawiaku. Przystąpiła do Powstania Warszawskiego jako sanitariuszka.
W 1946 rozpoczęła pracę w Zakładzie Anatomii Patologicznej Uniwersytetu Warszawskiego jako starsza asystentka pod kierunkiem prof. dr n. med. Ludwika Paszkiewicza. Od 1961 przez 29 lat miejscem jej pracy stał się Szpital Bielański. Zdobyła stopnie awansu naukowego aż do profesury. Za swą pracę otrzymała wiele nagród i odznaczeń, między innymi: Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski[1], Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Gloria Medicinae.
W 1948 wyszła za mąż za Tadeusza Farynę. Miała dwoje dzieci, Hannę – historyka sztuki i Jana – doktora medycyny, patomorfologa. Siostra Hanny Zborowskiej z Kobuszewskich i Jana Kobuszewskiego. O ich życiu rodzinnym można przeczytać w Humorze w genach, książce napisanej przez jej siostrę.
Jest pochowana na Powązkach w grobie rodzinnym, kw. 141.