Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Maria Koterbska | |
| Imię i nazwisko | Maria Koterbska |
| Data i miejsce urodzenia | 13 lipca 1924 Bielsko |
| Gatunek | jazz, piosenka aktorska |
| Zawód | piosenkarka |
| Aktywność | od 1949 |
| Powiązania | Lidia Wysocka, Jacek Fedorowicz, Mieczysław Wojnicki, Bogumił Kobiela, Mieczysław Czechowicz, Jerzy Harald |
| Liczba albumów | 8 |
Maria Koterbska (ur. 13 lipca 1924 w Bielsku) – polska piosenkarka, szczególnie popularna w latach 50. i 60. XX wieku. Największe jej przeboje to m.in. Augustowskie noce, Brzydula i rudzielec, Karuzela, Parasolki, Serduszko puka w rytmie cha-cha, Wrocławska piosenka, Do grającej szafy grosik wrzuć.
Matka aktora i piosenkarza Romana Frankla.
Spis treści |
Debiutowała w 1949 w sylwestrowy wieczór. W latach 50. stała się stałą bywalczynią niedzielnych audycji radia Katowice „Melodie świata”, audycji wówczas niezwykle popularnej, w której stałym punktem były piosenki w jej wykonaniu. W połowie lat 50. przez dwa sezony występowała w Teatrze Satyryków w Krakowie. Te dwa lata występów w teatrze miały ogromne znaczenie dla rozwoju jej kariery, przyczyniając się do zmiany repertuaru, od jazzu do piosenki aktorskiej, wymagającej nieco innego operowania głosem. Z tego okresu pozostała niezwykle popularna piosenka Wio koniku. Większość nagrań z tego okresu uległa zniszczeniu, ich ślad można odnaleźć w „Wiązance przebojów z lat pięćdziesiątych”, przy tworzeniu której pomagali Wojciech Młynarski oraz Tomasz Śpiewak, a która została zaprezentowana w listopadzie 1967. Twórcą jej sukcesu był Jerzy Harald, kompozytor, aranżer, który skomponował m.in. piosenkę Brzydula i rudzielec.
Począwszy od 1956 podjęła współpracę z kabaretem literatów Wagabunda, którego sama była współinicjatorką. Przez wszystkie lata istnienia we wszystkich programach była jego pierwszą gwiazdą. Z kabaretem koncertowała w Europie, a także dla Polonii w USA. Z tego okresu zachowały się takie nagrania jak Bajka amurska, Jesteś tu, Piosenka o walcu domino i wiele innych… Na deskach kabaretu występowali obok niej znakomici artyści, Lidia Wysocka, Jacek Fedorowicz, Mieczysław Wojnicki, Bogumił Kobiela, Mieczysław Czechowicz. Aranżerem a także kierownikiem muzycznym zespołu, z którym Maria Koterbska śpiewała w Wagabundzie, był początkowo Wiktor Kolankowski, później Tomasz Śpiewak, z którym współpraca trwała najdłużej.
W przerwach między występami w Wagabundzie brała udział w rozmaitych imprezach estradowych krajowych i zagranicznych. Śpiewała w programach „Zgaduj zgadula”, „Podwieczorek przy mikrofonie” i wielu innych audycjach cyklicznych. W 1961 odbyła kilkumiesięczne tournée po Związku Radzieckim. Zespół artystyczny pod dyrekcją Kazimierza Rudzkiego był pierwszym polskim zespołem, który przecierał i torował ścieżki do radzieckiej publiczności, a Maria Koterbska została tam bardzo dobrze przyjęta. W 1963 zaproszono ją do udziału w III Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Sopocie. Zaprezentowała piosenkę Marka Sarta do słów Jerzego Millera Odejdź smutku i otrzymała druga nagrodę. Występ na Festiwalu w Sopocie był dla wielu sporym zaskoczeniem, bowiem znano ją dotychczas jako wykonawczynię popularnych przebojów. W Sopocie odsłoniła nowe oblicze artystyczne, udowodniając, że jest wytrawną interpretatorką także piosenek trudnych i ambitnych.
W latach 70. nagrała dwie płyty długogrające, wystąpiła także na KFPP w Opolu oraz uczestniczyła w programach rozrywkowych. W latach 80. wielokrotnie zasiadała w jury KFPP w Opolu. W 1987 otrzymała Honorowe Grand Prix na KFPP w Opolu. Pod koniec lat 70. występowała wspólnie ze swoim synem aktorem Romanem Franklem, który był nie tylko wykonawcą, ale także kompozytorem ich piosenek. W 2006 brała udział w koncercie w całości poświęconym Jackowi Lechowi.
Jej postać na stałe wpisała się do powojennego kina - wystąpiła w filmach Sprawa do załatwienia i Irena do domu!.
