Maria Kuncewiczowa z domu Szczepańska (ur. 30 października 1895[1] w Samarze, zm. 15 lipca 1989 w Lublinie) – polska pisarka.
Studiowała literaturę i muzykę w Krakowie, Warszawie i Paryżu. Publikowała m.in. na łamach tygodnika Bluszcz. Debiutowała w 1926 szkicem historycznym poświęconym cesarzowej Cixi pt. Tseu-Hi, władczyni bokserów. W 1938 została laureatką Złotego Wawrzynu Akademickiego Polskiej Akademii Literatury. Po 1939 mieszkała we Francji, Anglii i USA. Ostatnie lata spędziła w Kazimierzu nad Wisłą, gdzie też została pochowana. Laureatka licznych nagród. W maju 1989 roku Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie przyznał jej tytuł doktora honoris causa[2]. Jej najbardziej znane dzieło to Cudzoziemka. Kuncewiczowa opracowała też antologie polskiej literatury współczesnej w języku angielskim: The Modern Polish Prose (1945) i The Modern Polish Mind (1962). W Kazimierzu Dolnym mieści się dom, który zamieszkiwała Maria Kuncewiczowa zwany Kuncewiczówką.
[edytuj] Najważniejsze dzieła
- Przymierze z dzieckiem, Wydawnictwo J. Mortkowicza, Warszawa 1927 (opowiadania, wznowienie Prószyński i S-ka 1999).
- Twarz mężczyzny, Wydawnictwo J. Mortkowicza, Warszawa 1928 (mikropowieść).
- Dwa księżyce, Rój, Warszawa 1933.
- Dyliżans warszawski, Rój, Warszawa 1935 (szkice literackie),
- Cudzoziemka, Rój, Warszawa 1936.
- Dni powszednie państwa Kowalskich, Rój, Warszawa 1938 (pierwsza polska powieść radiowa).
- Kowalscy się odnaleźli, Rój, Warszawa 1938.
- Serce kraju, Rój, Warszawa 1939 (opowiadania).
- Przyjaciele ludzkości, Rój, Warszawa 1939 (opowiadania dla młodzieży).
- Zagranica, Rój, Warszawa 1939.
- W domu i w Polsce, Rój, Warszawa 1939 (opowiadania).
- Miasto Heroda. Notatki Palestyńskie, Rój, Warszawa 1939 (zapiski z podróży do Palestyny).
- Serce kraju, Rój, Warszawa 1939 (opowiadania dla młodzieży).
- Klucze, ”Nowa Polska”, Londyn 1943 (dziennik).
- Zmowa nieobecnych, Wydawnictwo Światowego Związku Polaków z Zagranicy, Londyn 1946.
- Leśnik, „Kultura”, Paryż 1952.
- Odkrycie Patusanu, PAX, Warszawa 1958 (szkice i reportaże)
- Gaj oliwny, PAX, Warszawa 1961.
- Don Kichote i niańki, 1965 (szkice z podróży).
- Tristan 1946, Czytelnik, Warszawa 1967.
- Fantomy, PAX, Warszawa 1972 (proza autobiograficzna).
- Natura, „Pax”, Warszawa 1975.
- Fantasia alla polacca, Czytelnik, Warszawa 1979 (studia o Stanisławie Przybyszewskim).
- Przeźrocza. Notatki włoskie, PAX, Warszawa 1985.
- Nowele i bruliony prozatorskie, Czytelnik, Warszawa 1985 (z posłowiem Heleny Zaworskiej).
- Listy do Jerzego (1988)
[edytuj] Ekranizacje
-
Przypisy
- ↑ Po śmierci pisarki na podstawie dokumentów ustalono prawdziwy rok urodzenia 1895: Marek Borucki: Polskie gniazda literackie. Warszawa: Sport i Turystyka – MUZA, 2009, s. 160, seria: Są takie miejsca…. ISBN 978-83-7495-675-8.
- ↑ Doktorzy honoris causa UMCS. umcs.lublin.pl. [dostęp 23 lutego 2011].
[edytuj] Linki zewnętrzne
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Maria Kuncewiczowa w Wikicytatach
