Marian Adamus (ur. 1924 r. w Bielsku) - filolog, specjalizujący się w językoznawstwie angielskim i językoznawstwie niemieckim.
Spis treści |
Wywodził się z góralskiej rodziny z okolic Bielska-Białej. W czasie wojny był zmuszany przez okupantów do pracy fizycznej. Po wojnie w 1946 r. zdał eksternistycznie egzamin maturalny, po czym rozpoczął studia filologiczne na Uniwersytecie Wrocławskim. Przez cztery lata studiował jednocześnie anglistykę, romanistykę i germanistykę. W 1950 r. otrzymał stopień magistra filologii angielskiej i absolutorium na filologii germańskiej.[1]
W latach 1950-1958 pracował w Bibliotece Uniwersyteckiej UWr, a następnie jako asystent w Katedrze Językoznawstwa Ogólnego UWr. W 1955 r. zdał egzaminy komisyjne z języka francuskiego i rosyjskiego. W 1959 r. napisał prace doktorską pod kierunkiem prof. Jerzego Kuryłowicza.
W 1959 r. przebywał na Uniwersytecie Kopenhaskim na rocznym stypendium naukowym, podczas którego poznał języki skandynawskie, w tym język napisów runicznych. W 1962 r. otrzymał stopień doktora habilitowanego na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu. Po jego zatwierdzeniu pracował jako docent na Uniwersytecie Wrocławskim. W 1968 r. Rada Państwa nadała mu tytuł profesora nadzwyczajnego, a pięć lat później profesora zwyczajnego.[2]
W latach 1973-1976 przebywał zagranicą m.in. w Pradze, Brnie, Lipsku, Berlinie, Rostocku, Uppsali, Kopenhadze i Aarhus. Po powrocie do Polski był twórcą kierunku filologia angielska na Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu (1977). W 1981 został wybrany przez Senat tej Uczelni na Rektora, otrzymując 67 głosów elektorskich na 120 możliwych.[3] Stanowisko to sprawował do 1984 r.
| Poprzednik Tadeusz Gospodarek |
Rektor WSP w Opolu 1981 - 1984 |
Następca Stanisław Kochman |