Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Marian Przykucki | ||
 |
||
|
||
| Kraj działania | Polska | |
| Data i miejsce urodzenia | 27 stycznia 1924 Skoki |
|
| Data i miejsce śmierci | 16 października 2009 Szczecin |
|
| biskup diecezjalny chełmiński | ||
| Okres sprawowania | 1981–1992 | |
| arcybiskup metropolita szczecińsko-kamieński | ||
| Okres sprawowania | 1992–1999 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Prezbiterat | 19 lutego 1950 | |
| Nominacja biskupia | 27 listopada 1973 | |
| Sakra biskupia | 3 lutego 1974 | |
| Sukcesja apostolska | |||||||||||||||||||
| Data konsekracji | 3 lutego 1974 | ||||||||||||||||||
| Konsekrator | Antoni Baraniak | ||||||||||||||||||
| Współkonsekratorzy | Franciszek Jedwabski Tadeusz Etter |
||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
Marian Przykucki (ur. 27 stycznia 1924 w Skokach, zm. 16 października 2009 w Szczecinie) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy poznański w latach 1974–1981, biskup diecezjalny chełmiński w latach 1981–1992, arcybiskup metropolita szczecińsko-kamieński w latach 1992–1999, od 1999 do 2009 arcybiskup senior archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej.
Po zakończeniu wojny zgłosił się do Arcybiskupiego Seminarium Duchownego w Poznaniu. 19 lutego 1950 w poznańskiej farze przyjął święcenia kapłańskie z rąk arcybiskupa Walentego Dymka, który 1 kwietnia 1954 powołał go na stanowisko swego sekretarza i kapelana. Od 1957 tę samą posługę pełnił u boku arcybiskupa Antoniego Baraniaka.
27 listopada 1973 został mianowany przez papieża Pawła VI biskupem pomocniczym archidiecezji poznańskiej i biskupem tytularnym Glenndalochy. Konsekrowany został 3 lutego 1974 w poznańskiej bazylice archikatedralnej. Od 15 sierpnia 1977 do 7 października 1978 był wikariuszem kapitulnym archidiecezji poznańskiej.
29 maja 1981 mianowany został biskupem diecezjalnym diecezji chełmińskiej. 20 października 1984, gdy był biskupem chełmińskim, ks. Franciszek Grucza odprawił pierwszą mszę św. w języku kaszubskim.
Decyzją Jana Pawła II z 25 marca 1992 przeniesiony z diecezji chełmińskiej na stolicę nowo utworzonej archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej i mianowany jej pierwszym arcybiskupem metropolitą. Uroczysty ingres do katedry szczecińskiej odbył 12 kwietnia 1992. W 1999, po ukończeniu 75 lat życia, został zwolniony z obowiązków.
1 lipca 2000 udzielił w seminarium kapłańskiego bractwa św. Piotra w Wigratzbad w Niemczech święceń kapłańskich według przedsoborowych obrzędów oraz jako pierwszy polski biskup odprawił pontyfikalną mszę świętą w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego wg mszału Jana XXIII po reformie liturgicznej soboru watykańskiego II.
Zmarł 16 października 2009 w Szczecinie. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 22–23 października 2009 w bazylice szczecińskiej[1].
|
|||||||||||
| Poprzednik Bernard Czapliński |
 |
Biskup diecezjalny chełmiński 1981–1992 |
|
Następca — |
|
||||||||
