| Błogosławiona | |
| Marianna Biernacka | |
| Marianna z.d. Czokało | |
| męczennica | |
Zdjęcie bł. Marianny z ok. 1930 roku. |
|
| Data urodzenia | 1888 Lipsk (Zabór rosyjski) |
| Data śmierci | 13 lipca 1943 Naumowicze |
| Kościół / wyznanie | rzymskokatolicki |
| Data beatyfikacji | 13 czerwca 1999 Warszawa przez Jana Pawła II |
| Wspomnienie | 13 lipca i 12 czerwca |
| Szczególne miejsca kultu | Lipsk (Polska) |
Marianna Biernacka, nazwisko panieńskie Czokało (ur. 1888 w Lipsku w Zaborze rosyjskim, zm. 13 lipca 1943 w Naumowiczach koło Grodna) – polska męczennica chrześcijańska i błogosławiona Kościoła rzymskokatolickiego.
Pochodziła prawdopodobnie z rodziny greckokatolickiej. Marianna i jej mąż Ludwik Biernacki prowadzili 20-hektarowe gospodarstwo. Mieli sześcioro dzieci. Po śmierci męża córka usamodzielniła się, a syn Stanisław się ożenił. Marianna zamieszkała u syna i jego żony Anny. Na początku lipca 1943 gestapowcy skazali jej syna i synową na śmierć. Syn miał już dwuletnią córkę Genię, a jego żona była znów ciężarna. Dlatego Marianna postanowiła umrzeć za synową i jej nienarodzone dziecko[1]. Rozstrzelano ją 13 lipca 1943 r. w Naumowiczach koło Grodna w grupie 49 mieszkańców Lipska. Marianna miała jedną prośbę: aby przed śmiercią dostarczono jej różaniec.
Została beatyfikowana 13 czerwca 1999 roku przez papieża bł. Jana Pawła II w Warszawie w grupie 108 błogosławionych męczenników z czasów II wojny światowej.
Miejscem szczególnego kultu bł. Marianny jest Lipsk.
Jej wspomnienie liturgiczne obchodzone jest tradycyjnie w dzienną pamiątkę śmierci, jak i w grupie 108 błogosławionych 12 czerwca.