Mariano Azuela

Mariano Azuela (ur. 1 stycznia 1873 - zm. 1 marca 1952) - meksykański pisarz, znany głównie z cyklu powieści o rewolucji meksykańskiej 1910 roku. Stworzył także liczne nowele, sztuki teatralne i prace krytycznoliterackie.

Jest nazywany "pierwszym pisarzem rewolucji". Do jego najbardziej znanych utworów należą Andrés Pérez, maderista (1911) i Los de abajo (1915).

W czasie rewolucji zaangażowany po jej stronie Azuela pisał o wojnie i jej wpływie na społeczeństwo Meksyku. Służył prezydentowi Francisco Madero jako urzędnik w jego rodzinnym mieście, Lagos de Moreno. Po śmierci prezydenta dołączył do oddziałów Juliána Mediny, w których został zatrudniony w chrakterze lekarza polowego. W późniejszym okresie został zmuszony do emigracji i osiadł w El Paso. Tam napisał Los de abajo, opis walk rewolucyjnych oparty o własne doświadczenia. W 1917 roku wrócił do Meksyku, gdzie kontynuował pracę twórczą; pracował także jako lekarz biedoty.

W 1942 roku otrzymał meksykańską narodową nagrodę literacką. Zmarł w mieście Meksyk 1 marca 1952.

Wybrane dzieła

• María Luisa (1907)
• Los fracasados (1908)
• Mala yerba (1909)
• Andrés Pérez, maderista (1911)
• Los de abajo (1915)
• La malhora (1923)
• El desquite (1925)
• La luciérnaga (1932)
• Cien años de novelas mexicanas (1947)
• Sendas perdidas (1949)
• La maldición (1955, pośmiertnie)
• Esa sangre (1956, pośmiertnie)