| Mario Ančić | |
| Państwo | |
| Miejsce zamieszkania | Monte Carlo, Monako |
| Data i miejsce urodzenia | 30 marca 1984 Split |
| Wzrost | 196 cm |
| Masa ciała | 82 kg |
| Gra | praworęczna, oburęczny backhand |
| Status profesjonalny | 2001 |
| Zakończenie kariery | luty 2011 |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 3 |
| Najwyżej w rankingu | 7 (10 lipca 2006) |
| Australian Open | 4R (2003, 2007) |
| Roland Garros | QF (2006) |
| Wimbledon | SF (2004) |
| US Open | 2R (2005) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 5 |
| Najwyżej w rankingu | 47 (14 czerwca 2004) |
| Australian Open | 2R (2004) |
| Roland Garros | 3R (2004) |
| Wimbledon | 1R (2003) |
| US Open | QF (2003) |
| Strona internetowa | |
| Dorobek medalowy | |||||||||
|
|||||||||
Mario Ančić (ur. 30 marca 1984 w Splicie) – tenisista chorwacki, zwycięzca turniejów ATP Tour w singlu i deblu, zdobywca Pucharu Davisa i Drużynowego Pucharu Świata, brązowy medalista igrzysk olimpijskich z Aten w grze podwójnej.
Występując jeszcze w gronie juniorów Ančić osiągnął dwa wielkoszlemowe finały, podczas Australian Open i Wimbledonu. Oba turnieje rozgrywane były w roku 2000, a w finale przegrywał odpowiednio z Andym Roddickiem i Nicolasem Mahutem. Na początku stycznia 2001 Chorwat sklasyfikowany był jako lider rankingu juniorów.
Grając już jako zawodowiec, pierwszy finał z cyklu ATP Tour rozegrał latem 2003 w konkurencji debla, na twardych kortach w Indianapolis. Wspólnie z Andym Ramem wygrali finałowy mecz z Amerykanami Diego Ayalą i Robbym Gineprim.
W lutym 2004 Ančić doszedł do pierwszego w karierze singlowego finału, we włoskim Mediolanie, jednak finałowy pojedynek zakończył się porażką Chorwata z Antonym Dupuisem. Podczas wielkoszlemowego Wimbledonu awansował do półfinału, po zwycięstwie m.in. nad Timem Henmanem[1]. W spotkaniu o finał zawodów uległ Andy'emu Roddickowi. Tegoż samego roku zdobył razem z Ivanem Ljubičiciem brązowy medal na igrzyskach w Atenach. Chorwacka para pokonała po drodze m.in. Francuzów Michaëla Llodrę i Fabrice'a Santoro, a w półfinale przegrali z Chilijczykami Fernando Gonzálezem i Nicolásem Massú. W meczu o brąz Chorwaci wygrali z Hindusami Maheshem Bhupathim i Leanderem Paesem[2].
Pod koniec lutego 2005 Ančić doszedł do finału turnieju w Scottsdale, eliminując po drodze m.in. Vinca Spadeę. Mecz o tytuł przegrał z Australijczykiem Wayne'em Arthursem. Dnia 13 czerwca Ančić wywalczył swój pierwszy singlowy tytuł rozgrywek ATP Tour, na trawiastych kortach w 's-Hertogenbosch. Po drodze pokonał Arthursa, a w finale wynikiem 7:5, 6:4 Michaëla Llodrę. Jesienią osiągnął finał w Tokio, lecz w finale nie sprostał Wesley'owi Moodiemu. Ponadto w kwietniu Chorwat triumfował w zmaganiach deblowych w Monachium, partnerując Julianowi Knowle.
Rok 2006 Ančić rozpoczął od finału w Auckland, jednak w finale przegrał z Jarkko Nieminenem. W połowie lutego osiągnął kolejny finał, w Marsylii, po wcześniejszym wyeliminowaniu Ivana Ljubičicia. Mecz o tytuł zakończył się porażką Ančicia z Arnaudem Clémentem. Tego roku, na kortach w 's-Hertogenbosch Chorwat zwyciężył po raz drugi, eliminując po drodze m.in. Marcosa Baghdatisa, a w finale pokonał Jana Hernycha. We wrześniu Ančić uzyskał finał w Pekinie, ale tym razem przegrał z Baghdatisem, natomiast trzeci singlowy tytuł zdobył pod koniec października w Petersburgu, gdzie w pojedynku finałowym wygrał z Thomasem Johanssonem. W 2006 Chorwat również dwukrotnie zwyciężał w deblu, najpierw w Pekinie, a potem w Bombaju, grając w parze w obu turniejach z Maheshem Bhupathim.
W 2007 Ančić przez większą część sezonu leczył kontuzje. Ponadto zdiagnozowano u niego mononukleozę. W następnym roku Chorwat również zmagał się z urazami, jednak zdołał osiągnąć dwa finały. W lutym zagrał w finale w Marsylii po wyeliminowaniu m.in. Jo-Wilfrieda Tsongi, Robina Söderlinga i Marcosa Baghdatisa; przegrał z Gillesem Simonem. Drugi w sezonie finał z udziałem Chorwata miał miejsce w 's-Hertogenbosch, w trakcie rozgrywania turnieju deblowego. Wspólnie z Jeffem Coetzeem wygrali decydujący o mistrzostwie mecz z Martinem Dammem i Leanderem Paesem.
W 2009 ponownie zmagał się z mononukleozą. Zdołał jednak w lutym dojść do finału w Zagrzebiu, jednak w finale uległ swojemu rodakowi, Marinowi Čiliciowi. W całym roku Ančić rozegrał tylko 20 meczów, z których 13 wygrał. W 2010 Chorwat próbował powrócić do formy startując we Futuresach i challengerach, jednak przegrywał już w początkowych rundach.
Od września 1999 do marca 2009 Ančić reprezentował Chorwację w Pucharze Davisa. W 2005 miał swój udział w pierwszym historycznym awansie Chorwacji do finału tych rozgrywek, a następnie - w pierwszym triumfie (wygrał decydujący piąty mecz finału ze Słowakiem Michalem Mertiňákiem)[3]. Bilans jego gier w reprezentacji wynosi 21 zwycięstw i 13 porażek (singiel i debel). W maju 2006 triumfował w Drużynowym Pucharze Świata, rozgrywanym w Düsseldorfie. Ančić grał w drużynie z Ivanem Ljubičiciem i Ivo Karloviciem, a w finale Chorwaci pokonali reprezentację Niemiec 2:1.
W lutym 2011 Ančić zakończył karierę tenisową[4][5], w trakcie której jego zarobki przekroczyły kwotę 4 milionów dolarów.
Spis treści |
| Legenda |
| Wielki Szlem |
| Tennis Masters Cup |
| ATP Masters Series |
| Igrzyska Olimpijskie |
| ATP Tour 500 |
| ATP Tour 250 |
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik w finale | Wynik finału |
| 1. | 2005 | Trawiasta | 7:5, 6:4 | ||
| 2. | 2006 | Trawiasta | 6:0, 5:7, 7:5 | ||
| 3. | 2006 | Dywanowa (hala) | 7:5, 7:6(2) |
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik w finale | Wynik finału |
| 1. | 2004 | Dywanowa (hala) | 4:6, 7:6(12), 6:7(5) | ||
| 2. | 2005 | Twarda | 5:7, 3:6 | ||
| 3. | 2005 | Twarda | 6:1, 6:7(7), 4:6 | ||
| 4. | 2006 | Twarda | 2:6, 2:6 | ||
| 5. | 2006 | Twarda (hala) | 4:6, 2:6 | ||
| 6. | 2006 | Twarda | 4:6, 0:6 | ||
| 7. | 2008 | Twarda (hala) | 4:6, 6:7(3) | ||
| 8. | 2009 | Twarda (hala) | 3:6, 4:6 |
| Turniej | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | Wygrane turnieje | Bilans w turnieju |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| – | – | 4R | 3R | 3R | 3R | 4R | – | 3R | – | 0 / 6 | 14-6 | |
| – | – | 2R | 3R | 3R | QF | – | 3R | – | – | 0 / 5 | 11–5 | |
| – | 2R | 1R | SF | 4R | QF | – | QF | – | – | 0 / 6 | 17-6 | |
| – | 1R | 1R | 1R | 2R | – | – | – | – | – | 0 / 4 | 1-4 | |
| Wygrane turnieje | – | 0 / 2 | 0 / 4 | 0 / 4 | 0 / 4 | 0 / 3 | 0 / 1 | 0 / 2 | 0 / 1 | – | 0 / 21 | N/A |
| Bilans spotkań | – | 1–1 | 4-4 | 9-4 | 8-4 | 10-3 | 3-1 | 6-2 | 2-1 | – | N/A | 43-21 |
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy w finale | Wynik finału |
| 1. | 2003 | Twarda | 2:6, 7:6(3), 7:5 | |||
| 2. | 2005 | Ceglana | 6:3, 1:6, 6:3 | |||
| 3. | 2006 | Twarda | 6:4, 6:3 | |||
| 4. | 2006 | Twarda | 6:4, 6:7(6), 10-8 | |||
| 5. | 2008 | Trawiasta | 7:6(5), 6:3 |