Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Mariusz Piekarski | ||
 |
||
| Imię i nazwisko | Mariusz Piekarski | |
| Data i miejsce urodzenia |
22 marca 1975 Białystok, Polska |
|
| Pozycja | Pomocnik | |
| Wzrost | 176 cm | |
| Masa ciała | 71 kg | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1990–1994 1994–1996 1996 1996–1997 1997–1998 1998 1998–1999 1999–2002 2002–2003 |
Jagiellonia Białystok Polonia Gdańsk Zagłębie Lubin Atlético Paranaense Flamengo Rio de Janeiro Mogi Mirim EC SC Bastia Legia Warszawa Anorthosis Famagusta |
7 (1) - (-) 16 (1) 15 (1) 10 (0) - (-) 13 (0) 40 (4) 6 (0) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1998–2002 |  Polska |
2 (0) |
| 1 Mecze i gole w lidze aktualne na 2003. | ||
Mariusz Piekarski (ur. 22 marca 1975 w Białymstoku) - piłkarz grający na pozycji pomocnika, reprezentant Polski.
Wychowanek Jagiellonii Białystok. W swojej karierze grał w zespołach Jagiellonii Białystok, Polonii Gdańsk, Zagłębia Lubin, Atlético Paranaense 1996 14-1, Flamengo Rio de Janeiro 1997 10-0, Mogi Mirim EC, SC Bastia 1998/99 13-0, Legii Warszawa i Anorthosis Famagusta 2002/03 6-0. W reprezentacji Polski zagrał w 2 spotkaniach. W sezonie 2001/2002 zdobył mistrzostwo Polski z Legią Warszawa.
Obecnie jest menedżerem piłkarskim.
Na początku sezonu 1996/97 Mariusz Piekarski (wraz z Krzysztofem Nowakiem) przeszedł do brazylijskiego klubu Atletico Paranaense. W pierwszej lidze zadebiutował 31 sierpnia 1996 w wyjazdowym meczu 7. kolejki czempionatu przeciwko Flamengo, przegranym przez jego zespół 0-1. Piekarski zagrał 90 minut, a w meczu tym (rozgrywanym na słynnej Maracanie) także po raz pierwszy wystąpił Nowak. Do końca rozgrywek polski piłkarz należał do podstawowych graczy drużyny ze stanu Parana. W sumie w pierwszej rundzie mistrzostw Piekarski wystąpił w 13 meczach pomagając Atletico zająć 4. miejsce w tabeli i awansując razem z nim do ćwierćfinału Campeonato Brasileiro 1996, gdzie mieli spotkać się w dwumeczu z Atletico Mineiro. Polak wystąpił w obu spotkaniach drugiej rundy, jednak wobec porażki 1-3 w pierwszym meczu i tylko skromnego 1-0 w Kurytybie, jego drużyna odpadła z rywalizacji, zajmując w końcowej klasyfikacji dopiero 8. miejsce. Ostatecznie rozegrał w tamtym sezonie 15 meczów mistrzowskich, z czego Atletico wygrało 9 a przegrało 6. Strzelił także jednego gola - w wyjazdowym meczu z Santosem (17 listopada 1996) przegranym przez Atletico 2-3. Ciekawostką jest, że był to gol strzelony synowi Pelego - Edinho.
Dzięki niezłym występom w Kurytybie, na początku sezonu 1997 Piekarski opuścił szeregi Atletico i został zakontraktowany przez Flamengo, rekordzistę pod względem liczby tytułów Mistrza Brazylii. W pierwszej rundzie rozgrywek wystąpił jednak jedynie w 5 meczach (z 25 rozegranych przez swoją drużynę). W rundzie drugiej (półfinałowej), do której Flamengo awansowało z 5. miejsca w tabeli, Polak rozegrał 5 spotkań (z 6), zawsze wychodząc w pierwszej jedenastce drużny z Rio de Janeiro. Rubro-Negro w swojej czterozespołowej grupie zajęli 2. miejsce przegrywając wyraźnie z Vasco da Gama, które awansowało do finału i ostatecznie wywalczyło w tamtym roku tytuł mistrzowski. Piekarski zakończył sezon z 10 rozegranymi meczami (4 z nich wygrał, 2 zremisował), nie strzelając żadnej bramki. Ponadto wystąpił w 3 meczach towarzyskich. Łącznie w 1. lidze brazylijskiej wystąpił w 25 meczach zdobywając jednego gola w dwóch sezonach.
W styczniu 1998 roku przeniósł się do małego klubu Mogi Mirim EC w stanie São Paulo. Drużyna ta właśnie spadła do III ligi ogólnokrajowej, a w I lidze stanu São Paulo nie liczyła się w walce o wysokie lokaty. Po pół roku spędzonym w Mogi Mirim przeniósł się na początku sezonu 1998/99 do francuskiej Bastii, kończąc w ten sposób brazylijski rozdział swojej kariery.
