Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Mark Williams | |
 |
|
| Pseudonim | Welsh Potting Machine (ang.: Walijska Maszyna Do Wbijania), Borsuk |
| Urodzony(-a) | 21 marca 1975 Cwm pod Ebbw Vale |
| Gra zawodowa | od 1992 |
| Najwyższy ranking | 1 (3 lata) |
| Najwyższy break | 147 (2005) |
| Zwycięstwa w turniejach | |
| Rankingowe | 18 |
| Nierankingowe | 4 |
| Mistrz świata | 2000, 2003 |
Mark James Williams MBE (ur. 21 marca 1975) - walijski snookerzysta, dwukrotny mistrz świata, zwycięzca 18 turniejów rankingowych oraz dwóch turniejów Masters, były numer 1 światowej listy rankingowej, w sezonie 2011/2012 numer 2.
Jest jednym z trzech snookerzystów, którzy zdobyli tzw. Potrójną Koronę, czyli zwycięstwa w trzech najbardziej prestiżowych turniejach (UK Championship, Masters i Mistrzostwach Świata), w ciągu jednego sezonu. Ta sztuka udała się Williamsowi w sezonie 2002/2003. Pozostali zawodnicy to Stephen Hendry i Steve Davis.
Spis treści |
Profesjonalny snookerzysta od 1992, jeden z najbardziej utytułowanych zawodników przełomu XX i XXI wieku. Dwukrotnie zdobył mistrzostwo świata (w 2000 pokonał w finale Matthew Stevensa, w 2003 Kena Doherty'ego; w 1999 przegrał w finale mistrzostw świata z Stephenem Hendrym), był także liderem rankingu światowego. Na mistrzostwach świata 2005 osiągnął po raz pierwszy w karierze maksymalny break snookerowy (147 punktów). Co ciekawe jest pierwszym w historii leworęcznym snookerzystą, który wygrał mistrzostwa świata. W lutym 2011 r. wygrał turniej German Masters, pokonując w finale Marka Selby'ego 9-7.
Williams preferuje agresywny, ofensywny styl gry. Przez wielu jest uważany za jednego z najlepszych wbijających w historii dyscypliny, skąd wziął się przydomek Welsh Potting Machine. Charakterystyczną cechą jego gry jest częste niedbałe pozycjonowanie białej bili oraz widowiskowa gra przy czyszczeniu stołu po zapewnieniu zwycięstwa w partii. Chętnie wówczas się popisuje bardzo trudnymi wbiciami oraz niekonwencjonalnym prowadzeniem białej bili. Inna wyjątkowa cecha Walijczyka to umiejętność zagrywania białej bili kijem prowadzonym pod tułowiem, co wykorzystuje w przypadku niezbyt dogodnej pozycji lub konieczności użycia przyrządu. Jest także znany ze względu na wyjątkową ekspresję w czasie meczów. Zdarza mu się zażartować bądź wyładować gniew poprzez różne gesty, z reguły odbierane jako żartobliwe. Wśród takich zachowań są m.in. uderzenie w stół w czasie ustawiania bili przez sędziego, by go wystraszyć[1], zamachnięcie się kijem nad stołem po nieudanym zagraniu, żartowanie z innymi zawodnikami w czasie przerw czy prześmiewcze komentowanie gry swojej i rywala w czasie przerwy za pośrednictwem Twittera[2].
Williams 4 razy zajmował pierwsze miejsce w rankingu.
| Sezon | Miejsce | Sezon | Miejsce | Sezon | Miejsce | Sezon | Miejsce |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1993/94 | 119 | 1999/00 | 3 | 2005/06 | 9 | 2011/12 | 2 |
| 1994/95 | 58 | 2000/01 | 1 | 2006/07 | 8 | ||
| 1995/96 | 39 | 2001/02 | 1 | 2007/08 | 12 | ||
| 1996/97 | 16 | 2002/03 | 2 | 2008/09 | 22 | ||
| 1997/98 | 4 | 2003/04 | 1 | 2009/10 | 15 | ||
| 1998/99 | 5 | 2004/05 | 2 | 2010/11 | 8 |
Poniższa tabela obejmuje Mistrzów świata w snookerze, którzy nie zakończyli snookerowej kariery.
| Imię i Nazwisko | MŚ | T. rank | UK | MT | B. Maks |
|---|---|---|---|---|---|
| Steve Davis | 6 | 28 | 4 | 3 | 1 |
| Ken Doherty | 1 | 6 | 0 | 0 | 0 |
| Graeme Dott | 1 | 2 | 0 | 0 | 1 |
| Peter Ebdon | 1 | 8 | 1 | 0 | 2 |
| John Higgins | 4 | 24 | 3 | 2 | 5 |
| Shaun Murphy | 1 | 3 | 1 | 0 | 1 |
| Ronnie O'Sullivan | 4 | 24 | 4 | 4 | 11 |
| John Parrott | 1 | 9 | 1 | 0 | 1 |
| Neil Robertson | 1 | 6 | 0 | 0 | 1 |
| Mark Williams | 2 | 16 | 2 | 2 | 2 |
|
||||||||||||||||||||
|
|||||
