Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyMarszałek nadworny koronny (łac. mareschalus curiae) – urząd centralny I Rzeczypospolitej.
Powstał w 1409, gdy dotychczasowy marszałek nadworny króla polskiego został marszałkiem wielkim koronnym. Wtedy to, gdy kompetencje marszałka wielkiego uległy poszerzeniu dano mu do pomocy marszałka nadwornego koronnego.
Był zastępca marszałka wielkiego koronnego i mógł działać samodzielnie tylko pod jego nieobecność. Do jego zwykłych kompetencji należał nadzór nad dworem królewskim. Jako jeden z 10 ministrów Rzeczypospolitej wchodził do senatu.
