Martina Beck z d. Glagow (ur. 21 września 1979 r. w Garmisch-Partenkirchen) – biathlonistka niemiecka, mistrzyni świata, medalistka olimpijska, zdobywczyni Pucharu Świata. Martina ma 158 cm i waży zaledwie 47 kg. 24 lipca 2008 wzięła ślub z emerytowanym austriackim biathlonistą Güntherem Beckiem[1].
Na mistrzostwach świata juniorów w Pokljuce (1999) sięgnęła po trzy złote medale – w sprincie, biegu na dochodzenie oraz sztafecie (z Sabine Flatscher i Simone Denkinger). Już w jednym z pierwszych startów w seniorskiej reprezentacji w Pucharze Świata we włoskiej Anterselvie odniosła zwycięstwo (2000). W tym samym roku debiutowała na mistrzostwach świata w Oslo, zajmując nieco dalsze pozycje (najwyższą – 17. – w biegu na 12,5 km ze startu wspólnego). W sezonie 2000/2001 na stałe weszła do czołówki światowej, sięgając po srebro mistrzostw świata w Pokljuce w biegu ze startu wspólnego, a rywalizację w Pucharze Świata kończąc na 9. miejscu w klasyfikacji generalnej.
Na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City w 2002 wystąpiła jedynie w biegu indywidualnym na 15 km, zajmując 7. miejsce. Na mistrzostwach świata w Chanty-Mansyjsku w 2003 okazała się najskuteczniejszą zawodniczką niemieckiego zespołu kobiecego, sięgając po złoto w biegu na 10 km na dochodzenie (wspólnie z Francuzką Sandrine Bailly) oraz brąz w sztafecie (z Simone Denkinger, Uschi Disl i Kati Wilhelm). Na imprezie tej przypieczętowała swój wielki sukces – jako pierwsza Niemka w historii zdobyła Puchar Świata.
Była również medalistką kolejnych mistrzostw świata, rozegranych w niemieckim Oberhofie w 2004. Zdobyła tam srebro w biegu na 10 km na dochodzenie oraz brązowe medale w biegu sprinterskim (7,5 km) i sztafecie (z Denkinger, Wilhelm i Katrin Apel). Z powodu choroby wycofała się z mistrzostw świata z Hochfilzen w 2005. Starty olimpijskie w Turynie w 2006 rozpoczęła od brązowego medalu w biegu indywidualnym (15 km), za Rosjankami Iszmuratową i Pyliewą. Po dyskwalifikacji tej drugiej Beck otrzymała ostatecznie srebrny medal. Słabiej wypadła w biegu sprinterskim (17. miejsce), ale w biegu na dochodzenie znacznie awansowała i ukończyła rywalizację na 2. miejscu, za partnerką z reprezentacji Kati Wilhelm. Srebrny medal zdobyła ponadto w składzie sztafety (z Wilhelm, Apel i Henkel), a w biegu ze startu wspólnego uplasowała się tuż za podium (4. miejsce).
Do marca 2006 wygrała dziesięć zawodów Pucharu Świata, uwzględniając tytuł z mistrzostw świata w Chanty-Mansijsku. Jest zaliczana do najlepszych strzelczyń wśród biatlonistek.
[edytuj] Igrzyska Olimpijskie 
[edytuj] starty olimpijskie
Salt Lake City 2002
7. miejsce (15 km b.indywidualny)
Turyn 2006
2. miejsce (15 km b.indywidualny)
2. miejsce (10 km b.pościgowy)
2. miejsce (sztafeta)
4. miejsce (12,5 km b.masowy)
17. miejsce (7,5 km sprint)
[edytuj] Mistrzostwa Świata
[edytuj] Puchar Świata
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji końcowej
[edytuj] Zwycięstwa w zawodach
Anterselva – 21 stycznia 2000 – (7.5 km sprint)
Östersund – 13 lutego 2000 – (10 km b.pościgowy)
Oslo – 16 lutego 2003 – (10 km b.pościgowy)
Chanty-Mansyjsk – 16 marca 2003 – (10 km b.pościgowy) (MŚ)
Osrblie – 18 grudnia 2003 – (15 km b.indywidualny)
Oslo – 9 grudnia 2004 – (15 km b.indywidualny)
Oberhof – 8 stycznia 2006 – (12.5 km b.masowy)
Anterselva – 22 stycznia 2006 – (12.5 km b.masowy)
Oslo – 23 marca 2006 – (7.5 km sprint)
Lahti – 2 marca 2007 – (7.5 km sprint)
Lahti – 4 marca 2007 – (10 km b.pościgowy)
Kontiolahti – 29 listopada 2007 – (15 km b.indywidualny)
Kontiolahti – 30 listopada 2007 – (7.5 km sprint)
Östersund – 7 grudnia 2008 – (10 km b.pościgowy)
Hochfilzen – 13 grudnia 2008 – (10 km b.pościgowy)
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
Niemcy w Pucharze Świata w biathlonie 2011/2012 |
|
| Mężczyźni |
|
 |
|
| Kobiety |
|
|