Marzena Skotnicówna (ur. 13 października 1911 w Zakopanem, zm. 6 października 1929 w Tatrach) – polska taterniczka.
Należała do czołowych taterniczek swego okresu, była członkinią Sekcji Taternickiej AZS w Krakowie. Najważniejsze pierwsze przejścia w jej karierze to: I wejście pn.-zach. ścianą Kozich Czub (w 1929 wraz z Zofią Galicówną), I przejście północnej ściany Małego Ostrego Szczytu, I przejście wschodniej krawędzi Żółtej Ściany (1929), I przejście północnej ściany Rywocin, I wejście od północy na Pięciostawiańską Turnię (1929).
Często wspinała się ze swoją młodszą siostrą Lidą. Pokonały razem między innymi północno-zachodnią ścianę Mnicha. Wraz z nią zginęła w górach, próbując pokonać południową ścianę Zamarłej Turni.
Marzena Skotnicówna była narzeczoną Juliana Przybosia, który poświęcił jej wiersz Z Tatr. Pamięci taterniczki, która zginęła na Zamarłej Turni[1].
Jest pochowana wraz z siostrą Lidą w Zakopanem na nowym cmentarzu przy ulicy Nowotarskiej.