Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Mathias Guderian | |
| Data i miejsce urodzenia | 15 kwietnia 1768 Gogolinek  Rzeczpospolita Obojga Narodów |
| Data i miejsce śmierci | 12 października 1848 Bydgoszcz  Królestwo Prus |
| Miejsce spoczynku | cmentarz ewangelicki w Bydgoszczy |
| Zawód | sędzia, notariusz |
Mathias Guderian (ur. 1768, zm. 1848 w Bydgoszczy) – sędzia, notariusz, Honorowy Obywatel Bydgoszczy.
Spis treści |
Urodził się 15 kwietnia 1768 r. w Gogolinku pod Bydgoszczą. W latach 1787-1789 odbył studia w zakresie prawa na uniwersytecie we Frankfurcie nad Odrą.
W 1790 r. rozpoczął karierę sadowniczą w Sądzie Nadwornym w Bydgoszczy. W latach 1792-1795 pracował jako sędzia powiatowy w Sępólnie. Następnie objął stanowisko burmistrza w Kościanie. Wkrótce jednak powrócił do sądownictwa i otrzymał stanowisko komisarza sprawiedliwości w Poznaniu. Utracił je w 1807 r. w związku z przyłączeniem części ziem Wielkopolski do Księstwa Warszawskiego i utworzeniem administracji polskiej departamentu poznańskiego.
Po klęsce Napoleona I i powtórnym włączeniu tych terytoriów do państwa pruskiego, powrócił do służby sądowniczej. W 1816 r. mianowano go komisarzem sprawiedliwości i notariuszem publicznym na obszarze Wielkiego Księstwa Poznańskiego. Osiadł wówczas w Bydgoszczy. W 1821 r. został uhonorowany tytułem radcy komisji sprawiedliwości przy Sądzie Ziemskim w Bydgoszczy, zaś w 1828 r. otrzymał tytuł królewskiego radcy sprawiedliwości. W latach 1827-1846 prowadził w Bydgoszczy kancelarię notarialną.
Mathias Guderian był właścicielem dóbr rycerskich Sadłogoszcz i Zalesie w powiecie inowrocławskim. Zmarł 12 października 1848 r. w Bydgoszczy. Pochowano go na cmentarzu ewangelickim przy ul. Jagiellońskiej (dziś park Ludowy im. W Witosa).
Mathias Guderian od 1821 r. był żonaty ze swą kuzynką Julianne Henriette z domu Guderian. Jego prawnukiem był generał-pułkownik Heinz Guderian, współtwórca wojsk pancernych III Rzeszy, szef Sztabu Generalnego Wojsk Lądowych od lipca 1944 r. do marca 1945 r.
5 lutego 1840 r. rada miejska Bydgoszczy na wniosek magistratu podjęła uchwałę o nadaniu mu godności Honorowego Obywatela Bydgoszczy. Właściwa uroczystość i wręczenie okolicznościowego dyplomu miało miejsce 27 kwietnia 1840 r. Wyróżnienie to wręczono mu przy okazji jubileuszu 50-lecia pracy w sądownictwie. W uzasadnieniu podkreślono, że większą część swego życia spędził on w Bydgoszczy, działając na rzecz pomyślności miasta
