Matthias Erzberger

Matthias Erzberger

Matthias Erzberger – (ur. 20 września 1875 w Buttenhausen, zm. 26 sierpnia 1921 w Bad Griesbach im Rottal) – niemiecki pisarz i polityk.

W okresie 1896-1903 kierował wydawanym w Stuttgarcie pismem Deutsche Volksblatt. W 1903 uzyskał mandat deputowanego do Reichstagu, reprezentując Partię Centrum. W okresie I wojny światowej kierował Biurem Propagandy Zagranicznej. W lipcu 1917 był autorem Rezolucji Pokoju, przyjętej przez Reichstag, a będącej wezwaniem do zakończenia wojny bez aneksji i kontrybucji, przy respektowaniu zasad prawa międzynarodowego i wolności mórz.

W październiku 1918 wszedł do rządu Maksymiliana ks. von Badena jako minister bez teki. W listopadzie 1918, kierował delegacją niemiecką, która w Compiegne prowadziła negocjacje rozejmowe z Ententą. W 1919 objął resort finansów. Zreformował niemieckie koleje państwowe, które zaczęły przynosić dochody, doprowadził też do ujednolicenia systemu podatkowego. W 1920 został zdymisjonowany.

Zginął zamordowany przez Heinricha Tillessena i Heinricha Schulza – członków Organizacji Consul. Do spacerującego po ulicach uzdrowiska Erzbergera oddano 12 strzałów z broni krótkiej. Został pochowany na cmentarzu katolickim w Biberach an der Riß.

Publikacje

• 1902: Die Säkularisation in Württemberg
• 1902: Beiträge zur Parität in Württemberg
• 1904-1907: Centrumspolitik im Reichstag. 5 Bände
• 1905: Der Toleranzantrag des Centrums.
• 1905: Zollpolitik und Sozialdemokratie.
• 1905: Die Arbeitskammern vor dem Reichstage.
• 1910: Die Zentrumspolitik im Reichstage.
• 1920: Erlebnisse im Weltkrieg.

Bibliografia

• Piotr Mikietyński: Niemiecka droga ku Mitteleuropie. Polityka II Rzeszy wobec Królestwa Polskiego (1914-1916). Kraków: 2009, s. 268. ISBN 978-83-88737-09-1.