| Maud królowa Norwegii |
|
| królowa Norwegii | |
| Okres panowania | od 1905 do 1938 |
| Żona | Haakona VII |
| Poprzedniczka | Zofia Wilhelmina Nassau |
| Następczyni | Sonja Haraldsen |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Koburgowie |
| Urodzona | 26 listopada 1869 |
| Koronowana | 22 czerwca 1906 |
| Zmarła | 20 listopada 1938 |
| Pochowana | Twierdza Akershus |
| Ojciec | Edward VII |
| Matka | Aleksandra |
| Mąż | Haakon VII |
| Dzieci | Olaf V |
Maud Charlotta Maria Wiktoria Koburg (ur. 26 listopada 1869 w Londynie, zm. 20 listopada 1938 tamże) – księżniczka Walii, królowa Norwegii.
Urodziła się w brytyjskiej rodzinie królewskiej, była wnuczką królowej Wiktorii. Była córką księcia Walii, późniejszego króla Edwarda VII. Za jej matkę powszechnie uchodzi jego żona, księżniczka duńska Aleksandra, jednak zdaniem autorów badań opublikowanych w 2009 r. matką królowej Maud była polska szlachcianka Konstancja Gajdamowiczówna, poznana przez Edwarda VII w czasie jego podróży po Europie[1].
22 lipca 1896 Maud wyszła za mąż za swojego brata ciotecznego (był synem starszego brata matki Maud), księcia Danii i Norwegii Carla Glücksburga. Jej ojciec z tej okazji sprezentował jej Appleton House w majątku Sandringham House jako wiejską rezydencję w czasie jej przyszłych odwiedzin ojczyzny. Tam 2 lipca 1903 przyszedł na świat jedyny syn pary - książę Alexander Edward Christian Frederik Glücksburg (przyszły król jako Olaf V). Książę Carl był oficerem w duńskiej marynarce i do 1905 razem z rodziną mieszkał głównie w Danii. W czerwcu 1905 norweski parlament rozwiązał unię szwedzko-norweską (trwającą od ponad 100 lat) i zaproponował tron Norwegii księciu Carlowi. W listopadzie plebiscyt wśród ludności potwierdził propozycję i Carl przyjął imię Haakon VII, a jego syn - Olaf.
22 czerwca 1906 Maud została wraz z mężem koronowana na królową i króla Norwegii w katedrze Nidaros w Trondheim. Była pierwszą królową Norwegii od 1319 r., która nie była równocześnie królową Danii lub Szwecji. O ile mąż Maud z łatwością przystosował się do nowej sytuacji, o tyle królowa zupełnie sobie z nią nie radziła. W rzeczy samej, życie na norweskim dworze było bardzo surowe. Przyzwyczajona do przepychu i zbytku monarchii angielskiej i pałacowego komfortu, królowa Maud nudziła się na dworze, na którym nie było szlachty, nie było więc też wielu balów i rozrywek. Bardzo szybko popadła w głęboką depresję.
Królowa Maud nigdy nie przestała kochać ojczystego kraju, jednak szybko zaczęła wypełniać obowiązki królowej Norwegii. Działała charytatywnie, szczególnie zajmowała się dziećmi i zwierzętami. Wspierała też muzyków i innych artystów. Była podziwiana jako znawczyni mody, jej stroje odznaczały się wyjątkowym szykiem (były wystawiane w Muzeum Wiktorii i Alberta w 2005 r.). Ostatni raz wystąpiła publicznie na koronacji jej bratanka, Jerzego VI w maju 1937 r. w Westminster.
Królowa Maud zmarła w 1938 roku w Wielkiej Brytanii na atak serca, opłakiwana przez cały naród. Na jej cześć nazwano norweski fragment Antarktydy - Ziemią Królowej Maud. Była najdłużej żyjącym dzieckiem Edwarda VII i królowej Aleksandry. Została pochowana w krypcie królewskiej w twierdzy Akershus.
| Poprzednik Zofia Wilhelmina Nassau |
Królowa Norwegii 1905-1938 |
Następca Sonja Haraldsen |