Maurice Greene (ur. 23 lipca 1974 w Kansas City w stanie Kansas) – były amerykański lekkoatleta; sprinter.
Swoją przygodę ze sportem rozpoczął od futbolu amerykańskiego. Za namową swojego starszego brata rozpoczął jednak treningi sprinterskie, które bardzo szybko przyniosły znakomite efekty. Co prawda w pierwszej dużej imprezie w jakiej wystartował – lekkoatletycznych Mistrzostwach Świata w 1995 w Göteborgu odpadł już w ćwierćfinale biegu na 100 metrów, ale już dwa sezony później zdobył swój pierwszy tytuł mistrza świata na dystansie 100 m z czasem 9,86 sek (Ateny 1997). Od tego momentu rozpoczęła się jego totalna dominacja na tym dystansie. Tytuł mistrzowski Greene bronił jeszcze dwukrotnie – na Mistrzostwach Świata w w 1999 w Sewilli oraz w 2001 w Edmonton. Jakby na potwierdzenie dominacji w 1999 w Atenach ustanowił rekord świata na dystansie 100 m – 9,79 sek., który był lepszy od poprzedniego rekordu Donovana Bailey'go aż o 0,05 sek. Na Igrzyskach Olimpijskich w 2000 w Sydney, Greene zdobył złoty medal na dystansie 100 m oraz w sztafecie 4 x 100 metrów (startował również na 200 metrów w eliminacjach olimpijskich dla amerykańskich lekkoatletów, ale z powodu kontuzji biegu nie ukończył i w efekcie nie wystartował na tym dystansie w Sydney).
W 2002 Greene stracił rekord świata na 100 m na rzecz Tima Montgomery'ego, który osiągnął czas 9,78 sek. W tym czasie Greene leczył kontuzję i mógł tylko biernie przyglądać się poczynaniom Montgomery'ego, który jak się później okazało został oskarżony i zdyskwalifikowany za stosowanie nielegalnego dopingu po czym odebrano mu rekord świata.
Na Igrzyskach Olimpijskich w 2004 w Atenach Greene zajął 3. miejsce na 100 m, zaś wraz ze sztafetą 4 x 100 m wywalczył srebrny medal, ustępując sztafecie brytyjskiej zaledwie o 0,01 sek.
Jego złote medale wygrane w 1999 w Sewilli na dystansach 100 m i 200 m były pierwszym przypadkiem w historii lekkoatletyki złota wygranego na obu dystansach na jednych mistrzostwach świata przez tego samego biegacza, wyczyn od tamtego czasu powtórzony przez jego krajanów Justina Gatlina w Helsinkach w 2005 i Tysona Gaya w Osace w 2007 oraz Jamajczyka Usaina Bolta w 2009 r.
Sześciokrotnie zdobywał złote medale mistrzostw USA[1][2].
W całej karierze przebiegł 53-krotnie dystans 100 m poniżej 10 sekund.
[edytuj] Rekordy życiowe
[edytuj] Progresja wyników w biegu na 100 m
| Sezon |
Czas |
Wiatr |
Miejsce |
Data |
| 2007 |
10.84 sek. |
+1.10 m/s |
Carson, USA |
20/05/2007 |
| 2006 |
10.35 sek. |
-0.50 m/s |
Baie Mahault |
01/05/2006 |
| 2005 |
10.01 sek. |
+1.90 m/s |
Carson, USA |
25/06/2005 |
| 2004 |
9.87 sek.[5] |
+0.60 m/s |
Ateny |
22/08/2004 |
| 2003 |
9.94 sek. |
+1.40 m/s |
Carson, USA |
01/06/2003 |
| 2002 |
9.89 sek.[6] |
+0.90 m/s |
Rzym |
12/07/2002 |
| 2001 |
9.82 sek. |
-0.20 m/s |
Edmonton |
05/08/2001 |
| 2000 |
9.86 sek. |
-0.20 m/s |
Berlin |
01/09/2000 |
| 1999 |
9.79 sek. |
+0.10 m/s |
Ateny |
16/06/1999 |
| 1998 |
9.90 sek.[7] |
+0.30 m/s |
Sztokholm |
05/08/1998 |
| 1997 |
9.86 sek. |
+0.20 m/s |
Ateny |
03/08/1997 |
| 1996 |
10.08 sek. |
+0.30 m/s |
Atlanta |
14/06/1996 |
| 1995 |
10.19 sek.[8] |
+0.80 m/s |
Bratysława |
30/05/1995 |
| 1993 |
10.43 sek. |
?? |
?? |
1993 |
Przypisy
- ↑ United States Championships (Men 1943-) (ang.). GBRAthletics. [dostęp 9 stycznia 2010].
- ↑ United States Championships (Men) (ang.). GBRAthletics. [dostęp 9 stycznia 2010].
- ↑ Wyrównany rezultat Donovana Baileya z 1996.
- ↑ Greene wyrównał ten wynik 3 marca 2001 podczas zawodów w Atlancie.
- ↑ Najlepszy wynik Greena na 100 metrów w 2004 to 9,78 (31 maja, Stanford), miało to jednak miejsce przy zbyt silnym wietrze, aby wynik uznać za oficjalny (+ 3,7 m/s)
- ↑ Najlepszy wynik Greena na 100 metrów w 2002 to 9,88 (22 lipca, Stanford), miało to jednak miejsce przy zbyt silnym wietrze, aby wynik uznać za oficjalny (+ 2,4 m/s)
- ↑ Najlepszy wynik Greena na 100 metrów w 1998 to 9,79 (31 maja, Eugene), miało to jednak miejsce przy zbyt silnym wietrze, aby wynik uznać za oficjalny (+ 2,9 m/s)
- ↑ Najlepszy wynik Greena na 100 metrów w 1995 to 9,88 (8 kwietnia, Austin), miało to jednak miejsce przy zbyt silnym wietrze, aby wynik uznać za oficjalny (+ 5,3 m/s)
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
Mistrzowie olimpijscy w sztafecie 4 × 100 metrów |
|
1912: David Jacobs, Henry Macintosh, Victor d'Arcy, William Applegarth • 1920: Charlie Paddock, Jackson Scholz, Loren Murchison, Morris Kirksey • 1924: Loren Murchison, Louis Clarke, Frank Hussey, Alfred LeConey • 1928: Frank Wykoff, James Quinn, Charles Borah, Henry Russell • 1932: Robert Kiesel, Emmett Toppino, Hector Dyer, Frank Wykoff • 1936: Jesse Owens, Ralph Metcalfe, Foy Draper, Frank Wykoff • 1948: Barney Ewell, Lorenzo Wright, Harrison Dillard, Mel Patton • 1952: Dean Smith, Harrison Dillard, Lindy Remigino, Andy Stanfield • 1956: Ira Murchison, Leamon King, Thane Baker, Bobby Joe Morrow • 1960: Bernd Cullmann, Armin Hary, Walter Mahlendorf, Martin Lauer • 1964: Paul Drayton, Gerald Ashworth, Richard Stebbins, Bob Hayes • 1968: Charles Greene, Melvin Pender, Ronnie Ray Smith, Jim Hines • 1972: Larry Black, Robert Taylor, Gerald Tinker, Edward Hart • 1976: Harvey Glance, John Wesley Jones, Millard Hampton, Steven Riddick • 1980: Władimir Murawjow, Nikołaj Sidorow, Aleksandr Aksinin, Andriej Prokofjew • 1984: Sam Graddy, Ron Brown, Calvin Smith, Carl Lewis • 1988: Wiktor Bryzhin, Władimir Kryłow, Władimir Murawjow, Witalij Sawin • 1992: Michael Marsh, Leroy Burrell, Dennis Mitchell, Carl Lewis • 1996: Robert Esmie, Glenroy Gilbert, Bruny Surin, Donovan Bailey • 2000: Jon Drummond, Bernard Williams, Brian Lewis, Maurice Greene • 2004: Jason Gardener, Darren Campbell, Marlon Devonish, Mark Lewis-Francis • 2008: Nesta Carter, Michael Frater, Usain Bolt, Asafa Powell
|
|