Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Mazowiecki Park Krajobrazowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Mazowiecki Park Krajobrazowy
Logo parku
Logo parku
Mezoregion Dolina Środkowej Wisły, Równina Wołomińska, Równina Garwolińska
Położenie gminy: Warszawa, Józefów, Otwock, Karczew, Wiązowna, Celestynów, Osieck, Sobienie-Jeziory, Kołbiel, Pilawa
Data utworzenia 1986
Powierzchnia 157,1 km²
Otulina 79,92 km²
Liczba rezerwatów 9
Położenie na mapie Polski
Poland location map.svg
"Mazowiecki Park Krajobrazowy"
Mazowiecki Park Krajobrazowy
52°04′00.01″N 21°19′00.01″E / 52.06667, 21.31667Na mapach: 52°04′00.01″N 21°19′00.01″E / 52.06667, 21.31667
Oficjalna strona
Rzeka Mienia w pobliżu Wiązowny

Mazowiecki Park Krajobrazowy - Utworzony w 1986/87 roku, obejmuje południowo-wschodnią część Warszawy (Wawer, Wesoła), Józefów, Otwock, Karczew, oraz gminy: Wiązowna, Celestynów, Osieck, Sobienie-Jeziory, Kołbiel, Pilawa. Powierzchnia parku wynosi 15 710 hektarów, dodatkowo w strefie ochronnej parku znalazł się obszar 7 992 ha.

Wspólnie z Kampinoskim Parkiem Narodowym i Chojnowskim Parkiem Krajobrazowym tworzy system Zielonego Pierścienia Warszawy.

W 2001 roku otrzymał imię Czesława Łaszka wieloletniego wojewódzkiego konserwatora przyrody, od lat związanego z Parkiem.

Spis treści

[edytuj] Położenie geograficzne

Park obejmuje swoim zasięgiem lesiste pasmo ciągnące się równolegle do doliny Wisły, położone częściowo w Kotlinie Warszawskiej i częściowo na Wysoczyźnie Siedleckiej. Pasmo te jest pozostałością po znajdującej się tu jeszcze w XVIII wieku Puszczy Osieckiej. W granicach parku znajduje się fragment rzeki Świder i rzeki Mienia.

[edytuj] Zbiorowiska roślinne

Ponad 70% powierzchni parku zajmują lasy, przede wszystkim lasy iglaste z niemal wszystkimi typami borów. Dominującym zespołem leśnym jest bór świeży, często występuje tu też bór wilgotny, porastający obniżenia między wydmami. Na terenie parku zachowały się również torfowiska wszystkich typów, m.in. rozległe "Bagno Całowanie" oraz inne zepoły charakterystyczne dla obszarów podmokłych, takie jak olsy czy łęgi.

[edytuj] Flora

Wśród drzew dominującym gatunkiem jest sosna zwyczajna. Na terenach bagiennych występuje w postaci karłowatej. Wśród drzew liściastych częste są: brzoza, olsza i dąb. Reliktem jest rosnąca na Bagnie Całowanie brzoza niska.

W borach występuje wiele rzadkich, często chronionych roślin takich jak rosiczka okrągłolistna, pośrednia i długolistna, bagno zwyczajne, modrzewnica, mącznica lekarska i lilia złotogłów. W runie olsów nie można spotkać kaczyńca złotego i psiankę słodkogórz. W sporadycznie występujących lasach grądowych runo tworzą: zawilec gajowy, pszeniec, perłówka zwisła, turówka wonna oraz podkolan biały. Ciekawostką botaniczną jest występujący tu niewielki krzew wawrzynek wilczełyko. Na łąkach spotkać można charakterystyczne dla tego obszaru zioła: krwawnicę, babkę lancetowatą, firletkę poszarpaną, rzeżuchę łąkową, gnidosza królewskiego oraz bardzo rzadkie storczykowate.

[edytuj] Fauna

[edytuj] Ssaki

Największym ssakiem występującym na terenie parku jest łoś, którego liczebność stale wzrasta. Sporadycznie pojawiają się osobniki jelenia. Ponadto można spotkać również dzika, sarnę, borsuka, lisa, łasicę, kunę, bobry i wydrę. Najliczniejsze są ssaki z rzędu owadożernych reprezentowane przez jeża, ryjówkę aksamitną i kreta. Rząd gryzoni reprezentuje rzadka popielica.

[edytuj] Ptaki

Na terenie parku żyje wiele gatunków ptaków, wśród których są gatunki zagrożone wyginięciem w skali światowej. Do najbardziej zagrożonych gatunków należą: derkacz, kania ruda, bielik, nur czarnoszyi, siewka złota, brodziec leśny, błotniak zbożowy, kropiatka i kulik wielki. W 2000 roku podjęto próbę reintrodukcji sokoła wędrownego.

[edytuj] Gady

Jeszcze w latach 80. na terenie parku występował żółw błotny, obecnie trwają prace nad jego reintrodukcją. Dość częste są inne gatunki gadów, takie jak jaszczurka zwinka, jaszczurka żyworodna, padalec, zaskroniec i żmija zygzakowata.

[edytuj] Płazy

W parku tę gromadę reprezentują przede wszystkim żaby i ropuchy, a także traszka zwyczajna.

[edytuj] Inne kręgowce

Na uwagę zasługują występujące w Świdrze dwa gatunki minoga: strumieniowy i rzeczny.

[edytuj] Rezerwaty

Na terenie Parku utworzono rezerwaty przyrody:
1. Las im. Jana III Sobieskiego - rezerwat leśny, leży w dzielnicy Warszawa - Wawer
2. Świder - rezerwat krajobrazowy, leży na obszarach gmin Otwock, Wiązowna i Kołbiel
3. Pogorzelski Mszar - rezerwat torfowiskowy, leży w mieście Otwock
4. Na Torfach - rezerwat faunistyczny, leży w gminie Karczew
5. Celestynowski Grąd - rezerwat leśny, leży w gminie Celestynów
6. Bocianowskie Bagno - rezerwat leśno-torfowiskowy, leży w gminie Celestynów
7. Żurawinowe Bagno - rezerwat torfowiskowy, leży w gminie Celstynów
8. Czarci Dół - rezerwat torfowiskowy, leży w gminie Celestynów
9. Szerokie Bagno - rezerwat torfowiskowy, leży w gminie Osieck

[edytuj] Pomniki przyrody

Na terenie Parku znajduje się ponad 60 pomników przyrody, z czego większość stanowią pojedyncze drzewa: dęby, sosny, klony, lipy. Największym i najstarszym pomnikiem jest lipa drobnolistna o obwodzie 6,8 m, rosnąca nad strugą Majdan w gminie Celestynów. Na uwagę zasługuje też pomnikowa aleja w miejscowości Zamajdan-Olszyny.

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Mazowiecki_Park_Krajobrazowy&oldid=31317401
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty