Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Meddle | ||
| Okładka albumu | ||
| Album studyjny grupy Pink Floyd | ||
| Wydany | 30 października 1971 | |
| Nagrywany | styczeń 1971 - sierpień 1971 | |
| Gatunek | rock progresywny | |
| Długość | 46:51 | |
| Wytwórnia | Harvest Records, Capitol Records | |
| Producent | Pink Floyd | |
| Oceny | ||
| Płyta po płycie | ||
| Meddle (1971) |
||
Meddle – szósty album progresywnej grupy rockowej Pink Floyd z 1971 roku (zob. 1971 w muzyce). Dzieło to uważane jest przez fanów i muzyków zespołu za początek klasycznego okresu w jego historii.
Spis treści |
Sukces Atom Heart Mother był połowiczny. Utwór znalazł uznanie słuchaczy i krytyków, lecz wymagał zatrudnienia orkiestry oraz chóru. Grupa postanowiła więc skomponować inne progresywne dzieło, tym razem zakrojone na mniejszą skalę. W ten sposób powstała suita "Echoes", która znalazła się na stronie B albumu Meddle.
Utwór rozpoczyna się od powolnego unisono granego na fortepianie przepuszczonego przez odpowiednie efekty i powtarzającego się przez półtorej minuty utworu. Z czasem do gry włączają się kolejne instrumenty (gitara, gitara basowa, organy, perkusja) w długim i delikatnym crescendo, przechodząc w duet łagodnie grającej gitary i organów. Kulminacją pierwszej części utworu jest krótki, poetycki tekst śpiewany przez Davida Gilmoura i Richarda Wrighta oraz kończący ją duet gitary i gitary basowej podkreślany wysuniętą na przód ścieżką perkusji. W drugiej części słyszymy wiatr, krakanie wron i dźwięki podobne ludzkiemu zawodzeniu w oddali. Raz po raz pojawia się też głośno wyjąca gitara. W pewnym momencie powraca otwierające utwór unisono na pianinie, prowadzące do trzeciej części, będącej bliskim powtórzeniem pierwszej. "Echoes" idealnie zgrywa się z ostatnią 24-minutową sekwencją filmu Stanleya Kubricka 2001: Odyseja kosmiczna, czego dowodem jest zmontowana przez fanów zespołu, wersja 2001: Odysei kosmicznej z utworem "Echoes" zamiast oryginalnej ścieżki.
Strona A albumu zawiera pięć krótszych utworów, z których na najbardziej znanym jest "One of These Days", blisko sześciominutowa kompozycja instrumentalna. Otwiera ją dźwięk wiejącego wiatru, z którego wyłania się gitara basowa grająca unisono, przepuszczona przez delay, dołącza do niej perkusja i organy grające powtarzające się pasaże i w końcu agresywne solo gitary stalowej. W połowie czwartej minuty perkusista Nick Mason wypowiada, głosem zniekształconym przez elektroniczny przetwornik, zdanie: "One of these days, I'm going to cut you into little pieces" ("Któregoś dnia potnę cię na małe kawałeczki"). W codzie utworu muzyka zwija się znów do dźwięku wiejącego wiatru. Jak głosi legenda, utwór był dedykowany znanemu londyńskiemu prezenterowi radiowemu, który zalazł muzykom za skórę, często i niewybrednie krytykując ich piosenki. Pozostałe utwory to głównie akustyczne kawałki. "A Pillow of Winds" to spokojna ballada z delikatnym wokalem Gilmoura. Utrzymane w podobnym klimacie "Fearless", kończy się śpiewanym przez kibiców Liverpool FC "You'll Never Walk Alone". "San Tropez" Watersa, jest w porównaniu z resztą płyty dość wesołym i szybkim utworem. Natomiast "Seamus" to krótki blues, w którym gitarzysta zespołu dzieli obowiązki wokalisty z psem. Piosenka ta często wskazywana jest przez fanów jako najsłabsza na tym krążku, a nawet w całym dorobku grupy[potrzebne źródło].
| Nr | Tytuł | Długość |
|---|---|---|
| 1. | "One of These Days" (Mason, Gilmour, Waters, Wright) | 5:58 |
| 2. | "A Pillow of Winds" (Gilmour, Waters) | 5:11 |
| 3. | "Fearless" (Gilmour, Waters) | 6:09 |
| 4. | "San Tropez" (Waters) | 3:44 |
| 5. | "Seamus" (Mason, Gilmour, Waters, Wright) | 2:16 |
| 6. | "Echoes" (Mason, Gilmour, Waters, Wright) | 23:31 |
|
|||||||||||||||||||||||
