Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Medytacja (rozważanie, rozmyślanie) w Kościele katolickim to szczególny rodzaj modlitwy, polegający na kierowaniu do Boga swoich myśli, zwracania się do Niego w ciszy[1].
Spis treści |
Tak o medytacji mówi jeden z jej znawców w Polsce, o. Jacek Bolewski:
 Medytacja daje wyzwolenie, bo otwiera na prawdę. Jednak nie jest to ucieczka od rzeczywistości, przeciwnie: jej sens zmierza do pełnego przyjęcia tego, co nas otacza. Medytacja dąży do przemienienia człowieka, do tego, by zobaczył i usunął przeszkody tkwiące w jego wnętrzu, a wynikające z egocentryzmu, tworzenia własnego świata trosk i marzeń. Medytacja stała się modna, ale ma ona różne dodatki: relaksacyjna, wyciszająca… Wiąże się z tym wiele nieporozumień, przed którymi ostrzegali już dawni mistrzowie medytacji. Medytacja nie jest wartością samą w sobie, ale ma pomóc w odkryciu Boga. Prawdziwa medytacja prowadzi do wzrostu miłości. Miłości do Boga, który jako źródło naszego życia pomaga nam wyzwolić się z miłości własnej i otworzyć na innych[2]. |
Pomocą w medytacji może być Pismo Święte oraz książki duchowe. "Zazwyczaj w rozważaniu pomagają księgi, które chrześcijanie mają do dyspozycji: Pismo święte, zwłaszcza Ewangelia, święte obrazy, teksty liturgiczne z dnia i danego okresu liturgicznego, pisma mistrzów duchowych, dzieła z zakresu duchowości, wielka księga stworzenia oraz księga historii, karta Bożego "dzisiaj"."[3]
Nie ma jednej słusznej metody medytacji w Kościele katolickim. "Metody rozmyślania są tak zróżnicowane jak mistrzowie życia duchowego"[4]. Warto jednak zwrócić uwagę na popularne szkoły medytacji:
Wśród praktycznych wskazówek dotyczących rozważań wymienia się m.in.:
