Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Święty | |
| Melchior Grodziecki (SJ) | |
| prezbiter męczennik |
|
 |
|
| Data urodzenia | 1582 lub 1584 Cieszyn |
| Data śmierci | 1619 Koszyce |
| Kościół / wyznanie | rzymskokatolicki |
| Data beatyfikacji | 15 stycznia 1905 Rzym przez Piusa X |
| Data kanonizacji | 2 lipca 1995 Koszyce przez Jana Pawła II |
| Wspomnienie | 7 września |
| Atrybuty | szaty jezuickie |
| Patron | archidiecezji katowickiej |
Melchior Grodziecki (ur. w 1582 lub 1584 w Cieszynie, zm. w 1619 w Koszycach) - jezuita, prezbiter, męczennik i święty Kościoła katolickiego.
Spis treści |
Pogląd, że pochodził z polskiej rodziny szlacheckiej herbu Radwan mieszkającej we wsi Grodziec okazał się błędny. W rzeczywistości urodził się w Cieszynie w mieszczańskiej rodzinie Grodskich[1][2].
Studia rozpoczął w Wiedniu u jezuitów; w 1602 został przyjęty do Sodalicji Mariańskiej. Po zakończeniu studiów, w 1603 wstąpił do jezuickiego nowicjatu w Brnie. Śluby złożył w 1605, a następnie odbywał praktyki w Brnie i w kłodzkim kolegium jezuitów (1606-1607). Aby móc uczyć w liceach przebywał rok w seminarium w Budziejowicach. W 1608 wrócił do Kłodzka, by uzupełnić wykształcenie muzyczne.
W Pradze ukończył studia filozoficzne i teologiczne i w 1614 r. został wyświęcony na kapłana. Tu spędził też pierwsze lata kapłańskie oddany pracy kaznodziejskiej, od 1616 r. był rektorem bursy ubogich[2].
Po wybuchu wojny trzydziestoletniej udał się do Koszyc służąc jako kapelan wojskom polskim i czeskim. Gdy Jerzy Rakoczy zdobył Koszyce, przebywał na zamku wraz ze Stefanem Pongraczem – jezuitą i księdzem kanonikiem Markiem Križem[1]. Nieprzyjaciele wdarli się na zamek, aresztowali ich i wydali na nich wyrok śmierci pod zarzutem zdrady na rzecz Polski (posądzono ich, że zaprosili wojska Rzeczypospolitej na Morawy, aby przywróciły siłą katolicyzm). Po zamordowaniu kanonika rozpoczęli torturowanie jezuitów, aby zmusić ich do wyrzeczenia się wiary, a gdy to nic nie dało, wykonali wyrok przez ścięcie głowy toporem. Takie postępowanie oburzyło nawet ludność protestancką[2].
W rokowaniach z Bethlenem uzyskano wydanie ciał męczenników, które pogrzebano w okolicach Koszyc. W 1636 przeniesiono je do Trnawy[3].
Męczennikom koszyckim ludność Słowacji, Moraw, Węgier i Śląska przypisywała liczne cuda i łaski, co doprowadziło do rozpoczęcia procesu beatyfikacyjnego już w 1628 r.[3]
Beatyfikowany 15 stycznia 1905, wraz z Towarzyszami, w Rzymie przez Piusa X[3].
Kanonizowany 2 lipca 1995, wraz z Towarzyszami, w Koszycach na Słowacji przez Jana Pawła II[2][3].
Wspomnienie liturgiczne, w liturgii kościoła rzymskokatolickiego, 7 września.
