Memorializm

Komunia Święta
Chrystus z Eucharystią, obraz Joana de Joanes
Podstawy Jezus Chrystus Ostatnia Wieczerza Nowe Przymierze Chrześcijaństwo Sakrament
Teologia Słowa ustanowienia Konsekracja Transsubstancjacja Konsubstancjacja Unia sakramentalna Obecność rzeczywista Obecność duchowa Memorializm Konkomitancja Impanacja
Teolodzy Apostoł Paweł Bazyli Wielki Jan Chryzostom Augustyn z Hippony Tomasz z Akwinu Marcin Luter Huldrych Zwingli Jan Kalwin
Tradycje Komunia otwarta Komunia zamknięta Boska liturgia Msza święta Nabożeństwo komunijne Adoracja Eucharystii Soli Deo gloria Komunia dzieci Pierwsza Komunia Święta Konfirmacja
Portal • Kategoria

Memorializm – pogląd większości kościołów protestanckich, w tym większości z nurtu ewangelicznego, a także niektórych z pozostałych denominacji chrześcijańskich (m.in. Świadków Jehowy), uznających, że chleb i wino (ewentualnie sok winogronowy) spożywane podczas Wieczerzy Pańskiej są jedynie symbolami ciała i krwi Chrystusa. Odrzuca się tym samym zarówno realną, jak i duchową obecność ciała i krwi Chrystusa w Wieczerzy, uznając samą Wieczerzę Pańską jako Pamiątkę ofiary Chrystusa, nie zaś jako ofiarę, bądź jej uobecnienie.

Termin memorializm wywodzi się od angielskiego słowa memorial, a to z kolei bazuje na fragmencie z wypowiedzi Jezusa Chrystusa w Wieczerniku: „Czyńcie to na pamiątkę moją” (1. List do Koryntian 11:24). Zgodnie z memorialistyczną interpretacją tego fragmentu Biblii, celem, dla którego ustanowiona została Wieczerza Pańska jest nieustanna pamięć o ofierze Jezusa wśród jego uczniów, nie zaś kanał bądź źródło łaski zbawiającej.

W Kościołach wyznających memorializm chleb i wino podawane do spożycia wiernym określane są mianem emblematów (symboli), nie zaś komunikantów, jak ma to miejsce w Kościele katolickim.

Historia

Drzeworyt przedstawiający Huldrycha Zwingliego – „ojca“ memorializmu

Memorializm wywodzi się od Huldrycha Zwingliego, teologa ewangelicko-reformowanego, który dał początek reformacji w Zurychu. Odrzucając autorytet papieża, mszę świętą, modlitwy do świętych i celibat duchownych, próbował zaprowadzić teokrację. Jego interpretacja Wieczerzy Pańskiej doprowadziła do bezowocnej dysputy z Marcinem Lutrem w Marburgu w roku 1529. Zwingli na nowo zwrócił uwagę chrześcijan, że Wieczerza Pańska jest także wspólnotowym posiłkiem (zob. DH 1635-1661; ND1512-1536).

Zwingliańska teologia Wieczerzy Pańskiej została w kalwinizmie zreformowana przez Jana Kalwina. W postaci niezmienionej memorializm przyjęli baptyści, a w ślad za nimi, większość ewangelicznych kościołów protestanckich.

Zobacz też

• Komunia Święta