Menachem Mendel Morgenstern z Kocka (jid. Kocker Rebe) (ur. w 1787 w Biłgoraju, zm. w 1859 w Kocku) - cadyk z Kocka, twórcy tzw. chasydyzmu kockiego (lata 1834-1859), uczeń Jaakowa Acchaka ben Aszera z Przysuchy i Symchy Binema z Przysuchy.
Menachem Mendel Morgenstern osiedlił w Kocku w 1829 roku i założył tam ośrodek życia chasydzkiego. Wsławił się głoszeniem nauk według których istniało tylko jedno objawienie Boże i jedna wola Boża. Zadaniem każdego chasyda jest dążenie do poznania jej. Podkreślał wagę spontaniczności w życiu religijnym, odrzucając zewnętrzną religijność uregulowaną rytuałem. Sens życia upatrywał w służeniu Bogu całą duszą[1]. W 1839 roku doznał iluminacji po której zaczął głosić że człowiek stanowi cząstkę Boga w związku z czym nie może być sądzony za swe postępowanie. Zamknął się wówczas w bet-ha-midraszu przyległym do kockiej synagogi, gdzie przebywał aż do śmierci (w nabożeństwach synagogalnych uczestniczył przez specjalne okienko, innym podawano mu posiłki) Był protoplastą dynastii Morgensternów (dynastia chasydzka Kotzk), która istniała do wybuchu II wojny światowej.