Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyMendel Grossman (ur. w 27 czerwca 1913[1][2][3] lub 1917[4] roku w Gorzkowicach[1] lub Staszowie[2], zm. w 1945 roku w Königs Wusterhausen) – polski fotografik żydowskiego pochodzenia. W czasie II wojny światowej dokumentował życie Żydów w łódzkim getcie.
Mendel Grossman zajmował się fotografią przed wojną. Na początku roku 1939 miał wykonać album ze zdjęciami dzieci na zamówienie Towarzystwa Ochrony Zdrowia. Album nigdy nie został wydany[3]. Po wybuchu wojny władze okupacyjne utworzyły w 1939 roku w Łodzi getto dla ludności pochodzenia żydowskiego – trafił do niego również Mendel Grossman. Początkowo pracował w departamencie statystyki, gdzie miał obowiązek wykonywania fotografii dla celów okupanta. Potajemnie wykorzystywał możliwość robienia zdjęć do wykonywania fotografii, które dokumentowały życie w getcie. Po pewnym czasie gestapo zaczęło go podejrzewać o wykonywanie fotografii niezgodnych z intencjami hitlerowców. Mimo represji i niebezpieczeństwa nie zaprzestał fotografowania – zaczął nosić aparat fotograficzny w ukryciu. Odbitki swoich fotografii rozdawał wśród przyjaciół i znajomych, mając nadzieję, że dzięki temu jak najwięcej z nich opuści granice getta. Negatywy prac ukrywał w swoim mieszkaniu. W ten sposób wykonał ponad 10 000 fotografii dokumentujących rzeczywistość łódzkiego getta[4].
Po likwidacji getta w roku 1944 Mendel Grossman trafił do obozu prazy w Königs Wusterhausen. Zmarł w czasie marszu śmierci, gdy do obozu zbliżała się linia frontu. W chwili śmierci trzymał w ręku swój aparat fotograficzny[3][4].
Po wojnie udało się odnaleźć ukryte negatywy. Trafiły one do Muzeum Holocaustu i oporu. Większość z nich uległa zniszczeniu w czasie pierwszej wojny izraelsko-arabskiej w 1948 roku[4]. W roku 1970 wydano książkę With a camera in the ghetto[5], a w roku 2000 album My Secret Camera: Life in the Lodz Ghetto (ISBN 9781845078928)[6] zawierające ocalałe zdjęcia Mendla Grossmana.
