Menelik II

Menelik II
Król królów (negus negesti)
Okres panowania	od 1889 do 1913
Poprzednik	Jan IV Kassa
Następca	Lij Yasu V
Dane biograficzne
Dynastia	salomońska
Urodzony	17 sierpnia 1844
Zmarł	12 grudnia 1913
Ojciec	Hajle Menekot
Odznaczenia
Galeria w Wikimedia Commons

Menelik II, właśc. Sahle Marjam (amh. ደግማዊ ምኒልክ, dägmawi Menilek) (ur. 17 sierpnia 1844 w Ankober w Szeua (prowincja Etiopii), zm. 12 grudnia 1913 w Addis Abebie) – cesarz etiopski w latach 1889–1913, odznaczony Orderem Salomona.

Jako potomek dynastii salomońskiej (według legendy pochodzącej od starożytnego króla Salomona i królowej Saby) po śmierci w 1855 swojego ojca Hajle Menekota króla Szeua uwięziony przez cesarza Teodora II (Tewodrosa). Po ucieczce z niewoli rozpoczął jako władca Szeua (od 1865) starania o zdobycie tronu etiopskiego. Po samobójstwie Teodora II w 1868 i po zajęciu Mekdeli przez brytyjskie wojska ekspedycyjne kontynuował walkę z jego następcą Janem IV (Johannesem). Jan IV zginął w 1889 r. w bitwie pod Gallabat podczas wojny z derwiszami. Po śmierci Jana IV został wybrany 4 listopada 1889 przez Etiopski Sejm Szlachecki i wkrótce koronowany na cesarza Etiopii.

Odparł próby skolonizowania Etiopii pokonując oddziały włoskie 1 marca 1896 w bitwie pod Aduą i podpisał z Włochami traktat kończący wojnę włosko-abisyńską, który zapewniał Abisynii pełną suwerenność oraz kontrybucje wojenne.

Menelik II zjednoczył cały kraj, przeniósł stolicę do Addis Abeby i zwrócił się w stronę Zachodu. Wprowadził wiele reform: zakazał handlu niewolnikami, stworzył regularną armię, ograniczył przywileje szlachty, rozpoczął budowę kolei, popierał rozwój handlu.

Po jego śmierci tron objął jego wnuk Lij Yasu V.

Poprzednik Jan IV Kassa

Cesarz Etiopii 1889-1913

Następca Lij Yasu V