Menno Oosting

Menno Oosting
Państwo	Holandia
Data i miejsce urodzenia	17 maja 1964 Son-en-Breugel
Zakończenie kariery	22 lutego 1999

Menno Oosting (ur. 17 maja 1964 w Son-en-Breugel, zm. 22 lutego 1999 w Turnhout, Belgia) - tenisista holenderski, specjalista gry podwójnej, zwycięzca wielkoszlemowego French Open w grze mieszanej, reprezentant w Pucharze Davisa.

Praworęczny tenisista, karierę zawodową rozpoczął w 1983. W karierze singlowej nie dotarł nigdy do finału turnieju zawodowego najwyższej rangi, był natomiast m.in. w IV rundzie (1/8 finału) Australian Open w 1988 (przegrał z Toddem Witskenem) i III rundzie Wimbledonu, także w 1988 (przegrał z Matsem Wilanderem). Rok 1988 był najlepszy w jego karierze w grze pojedynczej, dzięki czemu został sklasyfikowany w czołowej setce rankingu światowego (nr 72 w lipcu 1988).

Większe sukcesy odnosił jako deblista. 18-krotnie dochodził do finałów turniejowych, z czego siedem wygrał. W lutym 1995 zajmował 20. miejsce w rankingu deblistów. W 1994 w parze z Kristie Boogert odniósł swoje jedyne wielkoszlemowe zwycięstwo, pokonując w zaciętym finale French Open Larysę Sawczenko-Neiland i Andrieja Olchowskiego (7:5, 3:6, 7:5). Po raz ostatni był w finale turniejowym w lutym 1999 w Sankt Petersburgu; niespełna dwa tygodnie później, wracając z turnieju challengerowego we francuskim Cherbourgu, zginął w wypadku samochodowym. Zaprzyjaźniony z Oostingiem Richard Krajicek, jego wielokrotny partner deblowy, dedykował zmarłemu swoje zwycięstwo turniejowe w Londynie.

Oosting występował w latach 1983-1988 w reprezentacji narodowej w Pucharze Davisa. Holandia grała w tym czasie poza najwyższą klasą rozgrywkową. Oosting występował w singlu i deblu, wygrał siedem pojedynków, przegrał cztery, a wśród pokonanych przez niego rywali w grze pojedynczej był m.in. znany reprezentant Izraela Amos Mansdorf. Zarobki zawodowe Holendra na korcie nieznacznie przekroczyły milion dolarów.

Wygrane turnieje:

• gra podwójna:
  • 1992 Monachium (z Davidem Adamsem)
  • 1993 Bukareszt (z Liborem Pimkiem)
  • 1994 Casablanca (z Adamsem), Madryt (z Rikardem Berghiem), Tuluza (z Danielem Vackiem)
  • 1996 Zagrzeb (z Pimkiem)
  • 1998 Kopenhaga (z Tomem Kempersem)
• gra mieszana:
  • 1994 French Open (z Kristie Boogert)

Finały turniejowe (wszystkie w grze podwójnej):

• 1991 Ateny (z Olli Rahnasto)
• 1993 Estoril (z Udo Riglewskim)
• 1994 Estoril (z Richardem Krajickiem), Gstaad (z Vackiem)
• 1996 Bazylea, Bukareszt, Kitzbühel, St. Pölten (wszystkie z Adamsem), Antwerpia (z Jewgienijem Kafelnikowem), Wiedeń (z Pavlem Víznerem)
• 1999 St. Petersburg (z Andreiem Pavelem)

Linki zewnętrzne

• Menno Oosting sylwetka na stronie ATP Tour (ang.)
• Menno Oosting sylwetka na stronie Pucharu Davisa (ang.)