Merkuriusz Polski Ordynaryjny

Merkuriusz Polski Ordynaryjny
Merkuriusz Polski dzieje wszystkiego świata w sobie zamykający dla informacji pospolitej
Pierwsza strona 35. numeru gazety.
Pierwsze wydanie	1661
Ostatnie wydanie	1661
Średni nakład	100 - 200 egz.
Liczba stron	8 - 12

Merkuriusz Polski dzieje wszystkiego świata w sobie zamykający dla informacji pospolitej – najstarsza, polska, periodyczna gazeta, wydana po raz pierwszy w Krakowie 3 stycznia 1661. Nazwa pochodzi od rzymskiego boga Merkurego, patrona kupców.

Wydawanie Merkuriusza zainicjowała królowa Ludwika Maria Gonzaga, żona Jana II Kazimierza.

Merkuriusz ukazywał się 1-2 razy w tygodniu w nakładzie 100-200 egzemplarzy i 8-12 stron. Powstawał w Krakowie, ale od 38 numeru jego redakcję przeniesiono do Warszawy. Autorami tekstów byli Polak włoskiego pochodzenia, Hieronim Pinocci i Jan Aleksander Gorczyn (drukarz krakowski). Artykuł wstępny pierwszego numeru zaczynał się od słów:

Ten jest, że tak rzekę, jedyny pokarm dowcipu ludzkiego, umieć i wiedzieć jak najwięcej: tym się karmi, tym się cieszy, tym się kontentuje.

W pierwszym wydaniu najwięcej pisze się o rodach panujących, wojnach, traktatach, politycznych planach. Merkuriusza przestano wydawać w roku jego powstania. Ostatni, 41. numer, ukazał się 22 lipca 1661.

Tytuł wznowił w latach 1933-1939 w Warszawie w formie tygodnika politycznego Władysław Zambrzycki.

Zobacz też

• Merkuriusz Polski Nowy, ale Dawnemu Wielce Podobny

Linki zewnetrzne

• Merkuriusz online